Wijzijnweg.com

You are here:  Home > Links > 2011 > Australie 1
top
Page

Australie 1



Voor de foto's klik je     hier

 

Van 27 Maart tot 16 Mei

 

Gereden kilometers: 8719 Km tot nu

Gesleepte kilometers: 980Km

 

Perth.

 

Na een korte vlucht van 3,5 uur vanuit Bali, krijgen we land in zicht. Het Australië here we come, gevoel hebben we beiden te pakken.

Het is voor Greetje een afscheid van Azië en een nieuw begin in een ander continent. Azië was te warm, te vochtig en te weinnig Westers, voor mijn schatje. Dit continent zal haar meer bevallen, dat zijn we nu al zeker. Voor mij was Azie wel ok, al kijk ik ook echt uit naar deze nieuwe wereld, waar ik nog nooit geweest ben. Het eerste wat ons opvalt is dat iedereen op het vliegtuig blijft zitten tot werkelijk de lampjes van de veiligheidsgordel uitgaan, iets wat in Europa onmogelijk is.

Bij ons staan ze meestal met hun vallies in hun handen voor het vliegtuig stil staat, laat staan de lampjes uitgaan....

Wekelijks kijken we op de televisie naar Border Controle, een programma over de strenge aanpak van de Australische douane.

Het thema lied van deze serie klinkt onafgebroken in mijn kopken en ik ben benieuwd of we ook zo streng gecontroleerd zullen worden ? Een super lief drughondje staat al aan de verschillende bagage te ruiken, wat zou die wel zoeken!!

De vriendelijke douanebeambte die ons aanspreekt vraagt wat we vanuit Bali meehebben. We tonen hem een zak met vuile was en 2 ligbeden ( die we thuis nog moeten opvullen met isimo bolletjes). De man maakt de tas open en zegt dat alles ok is en wenst ons een prettig verblijf in Australië. Wat een makkie!!!

De tweede verassing komt in de vorm van Paul en Marita, die staan ons op te wachten in de luchthaven. Dit hadden we echt niet verwacht, hoe leuk!!

Paul en Marita, www.smiloe.nl zijn reeds een maand in Australie, maar hebben de achteras van hun truck gebroken en zijn nu aan het wachten op de herstelling, echt jammer.. Hopelijk kunnen ze deze week terug rijden, met hun camper.

We praten honderduit en drinken samen eerts een koffie in de luchthaven. Ik wissel wat dollar's en kijk even voor een wagen te huren, maar sta al snel terug bij onze vrienden, zo duur jong!!

In de camper die hun gehuurd hebben, rijden we allen naar ons hotel in het centrum van Perth. We nemen afscheid en bellen hun morgen wel.

Onze hotelkamer staat in schril contrast met de 5 sterren kamer van het Sheraton hotel in Nusa Dua, Bali... We schrikken ons een ongeluk, maar we zijn superblij met het lekkere weertje hier in Perth. Het is 7 uur s'avonds en een 22 graden, super!!

Overdag wordt het wel warm, maar s'avonds koelt het lekker af.

We hebben nog wel trek in iets om te knabbelen en trekken te voet het centrum in. We hoeven slecht een straat verder te lopen en zitten in het midden van de stad. Voedsel genoeg en de keuze is snel gemaakt, een kebab...

Het is zondag en er hangt hier een rustig sfeertje in deze op het eerste gezicht toffe stad. De oude gebouwen, worden afgewisseld door super moderne wolkenkrabbers. Na de kebab, kruipen we in ons kleine 2 sterren bed en proberen we te slapen.

De televisie heeft 4 kanalen en op alle vier is er een serrie bezig, niet echt om vrolijk van te worden, dus maar pitten, en dromen van de outback, koala's en de kangoeroes

 

Niet zo goed geslapen, maar geen zorg we gaan er tegen aan.

Eerst een telefoon kaartje, dat we kunnen bellen en dan een vervoermiddel, dat we kunnen rijden. De telefoon kaart heeft wat voeten in de aarde en het duurt wel enkel uren voor alles geregeld is, maar ze zijn hier wel behulpzaam. Dan huren we een scooter en hop naar de haven, om de papierwinkel in gang te zetten. De mensen bij onze custom service zijn heel profecioneel, en in no time is alles geklaard. We mogen woensdag reeds de camper komen ophalen, als de quarantaine inspectie hem goedkeurt!! We gaan op bezoek bij Paul en Marita en deze laatste is in alle staten. De achteras die ze opgestuurd kregen vanuit Holland heeft ander verhoudingen en past niet. Je zou voor minder moedeloos worden. We gaan samen een stukje eten net buiten de camping en rijden dan met onze scooter terug naar Perth, moe maar voldaan.

 

Vandaag slapen we lekker uit, we hebben niets te doen en kunnen een dagje winkelen in Perth. Ik ga even een internet modem kopen en greetje duikt zich op de winkelstraat.

De man in de telefoon winkel probeert de modem op mijn mac te installeren, en is daar wel even mee bezig. Uiteindelijk na een hele tijd werkt de boel en hebben we internet. Greetje wordt moedeloos van het wachten, maar is blij dat we nu eindelijk verder kunnen. We willen de scooter verwisselen voor een grotere en rijden naar de verhuur. De man heeft niet veel tijd en regelt ons een 150cc. We rijden buiten en staan na 5 minuten terug in de schop. De vering staat te zacht en de grote pikkel komt in iedere bocht tegen de grond. De man is niet echt in zijn beste dag en heeft geen zin om ons te helpen, na wat discussie, geven we gewoon de scooter terug en is het de bus op naar de stad. We gaan morgen wel met de trein, opgelost... Australië is niet Azië, ze komen hier soms nog eens scherp uit de hoek.

De rest van de dag doden we in Perth en dan is het slapen, morgen moeten we vroeg uit de veren....

 

Fremantle.

 

Om 7, 30 lopen we al richting trein en bij het verorberen van een Frans broodje, genieten we van de werkende Auzie's die zich haastig naar hun werkplaats spoeden. De treinrit, naar Fremantle duurt maar een half uurtje en daar is het taxi naar het bureau van Adrossan custums. We zijn wat te vroeg en gaan nog een koffie drinken achter het gebouw, en dan is het richting haven. De spanning stijgt, custums heeft maandag reeds onze camper vrij gegeven, maar Quarantaine gaat die vandaag inspecteren. De inspecteur staat al aan de camper en na een vriendelijke begroeting, begint hij te inspecteren. Alles verloopt heel vlot, maar aan de spatborden hangt vuil. Toen we in Singapore, na dagen kuisen de wagen naar de haven reden, begon het te stortregen, en dat is de reden dat er nu vuil aan de spatborden hangt. We leggen dit uit aan de man en hij schijnt het te begrijpen. We moeten de garage ook open maken en na het zien van mijn super propere motorfiets is hij overtuigd.

Als we de spatborden laten wassen, geeft hij de wagen vrij.

Snel regelt onze Adrossan man een afspraak en 5 minuten later zijn ze al aan het kuisen. Een half uurtje later ( en gratis) rijden we dan ook prompt de haven uit en zijn we Australië binnen.

Pas op we zijn binnen, er moet nog heel wat gebeuren, om te mogen rijden, maar we zijn wel blij. In minder dan 2 uur was alles klaar, heel snel!!!

Dan gaan we naar de auto inspectie, de wagen en de moto moeten gekeurd worden. De man van de keuring is in de wolken met onze camper en kijkt zelfs even links van hem als er een achterlicht weigert te branden, leuk he!! We laten de camper aan de keuring staan en springen op onze moto, om de papierwinkel af te maken. We moeten nu nog een vergunning gaan halen en de verzekering om hier te moge rijden.

Een uurtje en 600 dollar later zijn we klaar om te rijden en zijn alle papieren in orde. Greetje spring op de moto en volgt me op weg naar de supermarkt. We kopen wat spullen, want de truck is helemaal leeg, en dan richting camping waar Paul en Marita staan.

We vullen de tanks met water en draaien een wasje. Een tijdje later komen Paul en Marita de camping opgereden, met hun Tierelier. Eindelijk hebben ze hem terug en rijdt hij weer!!!

Alles is nog niet zoals het moet, maar ze rijden en zijn ze blij..

We eten samen nog een stukje en praten bij, alle narigheid wordt vergeten en er worden snode plannen gesmeed om dit continent plat te rijden van onder naar boven en en van links naar rechts.....

Om 9 uur vallen wij als 2 blokken in slaap, we vergeten zelfs onze deur vast te doen...

 

De volgende dag gaat het richting, Fremantle, station. Daar hebben we afspraak met een Duits koppeltje Wilfried en Gunulla. Ik ga eerst nog met de motorfiets naar de dealer en laat wat achterstallig onderhoud doen. Dan lopen we nog wat in het stadje Fremantle en de avond spenderen we met Gunulla en haar man. Deze globetrotters zijn reeds 14 jaar onderweg en hebben al meer dan 80 landen doorkruist met hun wel uitgeruste camper. Het wordt laat en dan is het slapen geblazen....

 

Jurien Bay.

 

Vandaag vertrekken we eindelijk, en we rijden Noord, richting Darwin. Het is zo 4000km en het zal wel even duren, maar we komen er wel...

We laten Paul en Marita het GPS werk doen en volgen keurig achter hun 4x4 ( hum!!) camper. De stranden ten Noorden van Perth zijn adembenemend en vindt je zelfs in Bali niet, heel mooi! We rijden een 360km en stoppen in Jurien Bay, op een camp site aan het strand. Met dit hete weer nemen we vlug een duik in het frisse water en koelen helemaal af.

Daarna is het vliegen kloppen, want die zitter hier bij de duizenden. Het zijn heel vervelende beesten, ze willen steeds met 10 te gelijk in je oog, neus, oren kruipen en je krijgt ze met geen middel weg. Ook voor het slapen gaan moeten we nog even met onze hoogspanning tennis racket een beestje slaan. En dan pas kunnen we slapen....

 

Kalbarri.

 

 

De volgende dag rijden we weer een stukje verder naar het Noorden en stoppen we bij Kalbarri We rijden er een domein op, waar een camp plaats is. De camping stelt niet veel voor, maar je wordt er wel terug getrakteerd op duizenden vliegen, hoppa daar gaan we weer, wat een ellende die Australian Busch.....

Gelukkig slapen we er wel heel rustig en dromen we van de onzichtbare Australische kangoeroes....

 

Denham.

 

De volgende dag zetten we weer een flinke rit op de teller, maar op zo een 90 km van onze bestemming, Denham, Begint mijn motor temperatuur op te lopen. Na even de kat uit de boom te hebben gekeken, zet ik onze truck aan de kant. Er is bijna of geen water meer in de koeltank. We vullen de boel op en zien een lek onder de motor. Het is geen darm die stuk is het komt uit het motorblok, Foute boel. We proberen nog tot in Denham te geraken zonder de motor te warm te laten lopen, maar op 30km voor deze stad stranden we midden in de Busch. Geen telefoon berijk, geen internet en geen kampeerplek, Leuk....

Ikke en Paul gaan op onderzoek uit 30 m verder in het Denham, maar met 800 inwoners in de middel of nowhere ( op een zondag) kan je niet veel verwachten. We vinden een sleepdienst en gaan die morgen contacteren. We laten de wagen een kilometer naar beneden bollen en staan er op een open plek. Dit zal dan maar de kamping worden. Voor de weinige keren dat je in Australië gratis op een kamping mag staan ( 5 km verder is een gratis kamping aan de zee) geraken we er niet, Ha Ha.....

 

Lekker geslapen op deze weg passeert geen hond. We springen allen in de truck van Paul en Marita en rijden naar Denham 30 km verderop. We stellen ons aan het water en beginnen te bellen voor een oplossing. Na een telefoontje of 30 hebben we de man te pakken die ons kan helpen. Hier in dit afgelegen dorp is geen hulp, de enige sleepdienst die er is heeft niet de middelen om ons naar het dorp te slepen. Onze hulp komt in de vorm van een transportbedrijf die onze wagen terug naar Perth zal brengen.

Niet de goedkoopste oplossing, maar wel een veilige. Na het afrekenen van de leuke rekening, boeken we een vliegtuig ticket via internet en zoeken we een overnachting voor vanavond.

We hadden net kennis gemaakt met een Nederlander, Johan die hier een resort runt en hij maakt ons een mooie prijs voor zo een huisje aan de zee. Paul en Marita mogen hun truck op de parking stallen en zo kunnen we samen blijven.

Dan is het tijd om terug naar de truck te gaan, want hij wordt opgehaald. We nemen wat spullen om te overnachten uit de truck en daar is de vrachtwagen reeds die onze camper naar Perth gaat rijden. De vriendelijke Australische reus, maakt alles klaar, om de truck erop te rijden. En is daarna een half uurtje zoet met de boel vast te maken. En weg is onze geliefde, tot morgen, hopen we, rij maar rustig... De chauffeur heeft reeds 3 uren gereden en gaat nu nog eens 900km rijden, tot in Perth, als dat maar goed komt....

Na een koele duik in het zwembad, en een biertje ( slechte invloed van die Hollanders) maakt Greetje wat kip klaar en we vergeten alle narigheid. We slapen heerlijk.

 

Terug in Perth.

 

Na afscheid te hebben genomen van Johan en Wilanda, voeren de Smiloe's ( www.smiloe.nl) ons naar de luchthaven.

Paul moet nog even kijken in welke terminal we vertrekken, maar dan vinden we de enige ingang van deze super kleine luchthaven.

Het is een beleving op zich, de luchthaven telt 8 zitplaatsen en 2 personeelsleden, We kijken onze ogen uit!

Na wat vertraging komt onze vlieger eraan, we stappen in en zwieren de smiloe's uit. Wat een leuk koppel!

Dit 30 zetels telende toestel, heeft zelfs een echte stewardess aan boord, die ons drankjes en koekjes serveert. Nu kunnen we dezelfde weg die we gereden hebben vanuit de lucht bekijken, en ik moet zeggen het is mooier dan rijdende, en ook vlugger natuurlijk. We landen in Perth on 1400h en springen in een taxi naar de 500 meter verder ligende MAN garage. Onze wagen is te hoog om op de truck binnen te brengen en zal moeten gesleept worden vanuit de depot naar de garage, dit duurt nog wel even.

De vriendelijk Marc, stelt ons gerust en 3 uur later is hij er dan eindelijk. Vandaag wordt het niets meer, en we moeten morgen om 9 uur terug komen. Na een zoektocht van enkele uren en het bezoeken van hopen hotel's gaan we uiteindelijk terug in Perth centrum slapen.

Tip voor eventuele investeerders, Een hotelletje of een motel of eender wat waar je kan overnachten, openen in Perth is een gouden zaak, je kan woekerprijzen vragen en je zit altijd overvol, Niet twijfelen!!!

 

De dag van de waarheid en weer veel kosten.... Greetje gaat de stad onveilig maken met haar kredietkaart en ik ga naar onze verloren telg in De Man garage.

Bij mijn aankomst zijn ze er al een uurtje mee bezig, en na een verdere inspectie, valt het verdict, Waterpomp Kapot, Alle we hebben 70 000 km, hoe kan dat nu. Gelukkig zijn we zeer tevreden van onze Man en zullen we dit maar door de vingers zien. Ze willen wel zeker spelen in de man garage en nemen de onderkant volledig uit elkaar om te checken of er geen schade aan de motor is. Gelukkig is alles goed en na een groot onderhoud is de wagen tegen de late namiddag klaar.

We schrikken van de factuur, maar gelukkig spring de Garage in België ons ter hulp en hoeven en we voorlopig niets te betalen. Els regelt alles en gaat proberen om Man, Duitsland te overtuigen dat dit toch niet kan, Dank je Els!!! www.man-grd.be

We rijden naar een kamping niet ver van de garage, en bekomen van een stessie dagje.

 

De volgende dag nemen we de moto en rijden de kust lijn af rond Perth. Het weer is helemaal omgeslagen, in plaats van 34 graden is het nu nog 20 graden en worden we regelmatig op een regenbui getrakteerd. We trekken het ons niet schillen en rijden gewoon door. Na een tijdje worden we beloond en komt de zon ons begroeten. De rest van de dag is super en we hopen dat het weer zo mag blijven de volgende dagen.

Tegen de avond terug naar de kamping en we springen nog even bij de buren binnen, Wil en Gunulla binnen, een Duits Zweeds stel die we de vorige week reeds ontmoet hebben. www.gunwiltruck.com Dan is het slapen geblazen...

 

Fremantle.

 

 

Vandaag gaan we naar Fremantle tegen de middag, het is er vrijdag markt. Eerst nog een bezoekje aan de garage, om afscheid te nemen, en onze pasport terug te halen...

En dan laten we nog naar onze achteruitrijd kamera kijken in een bedrijf even verder. De man prutst er een uurtje aan en besluit dan dat het niet zal lukken, maar wel 100 dollar afrekenen, Welkom to Australia.!!! Dat is hier helemaal normaal.

We zetten het van ons af en gaan genieten, het is prachtig weer ( 25 graden en zon) en we stallen de truck op een parking dicht tegen het centrum van Fremantle. We duiken de stad in en hebben een heel toffe dag, We komen pas laat terug aan de camper, waar we onze Duitse vrienden weer ontmoeten. Nog even napraten en dan pitten.

 

Busselton.

 

Onze Duitse vrienden vertrekken vandaag naar het noorden en wij naar het zuiden. We gaan naar Margret River en Busselton.

De weg ernaartoe is niet verkeerd, door bossen en valleien rijden we door deze wijstreek. De herfst is hier net begonnen en af en toe valt er een regenbui. De temperatuur, zo en 22 graden vinden we fijn. We zijn na Azië echt de hitte beu.

We zien onze eerste (levende) kangoeroes, tot nu toe alleen dode langs de weg gezien. We observeren ze een tijdje en ze springen dartel rond in het veld, toch wel speciaal de eerste keer in het wild.

In Busselton aangekomen, worden we getrakteerd op een stuk gereden band. Als we de wagen parkeren zie ik dat gans de zijkant van onze linker achterband erbij hangt. En dan begrijpen we wat die klop was onderweg hiernaartoe. Waarschijnlijk hebben we ergens opgereden. We gaan eerst een stukje eten voor we aan het zware werk beginnen. Met tegenzin na het eten vervangen we de band. We verschieten van ons eigen, want na een half uurtje is de klus geklaard. Iedere keer worden we beter, in dit karweitje. Dan gaan we de jetty ( Staketsel ) bewandelen. Er rijd een treintje, maar dat is nu reeds gedaan, dus wordt het wandelen. De 1,7 kilometer lange steiger loopt recht in de zee en bezorgt je werkelijk een gevoel dat je over het water loopt. Regelmatig stoppen we bij de vele vissers die deze plek aantrekt en bekijken hun vangst, meestal krabben.

Tegen de avond zoeken we een plekje om te slapen, dit is hier normaal steeds op een betaalde camping, maar we zijn het beu, om altijd 30 of 40 dollar te betalen om juist te mogen slapen en dan weer weg te rijden voor 10 uur. We vinden een kleine parkeerplaats, waar je zeker niet mag overnachten, maar we proberen het toch even uit.

 

Tree top walk, Walpole.

 

Rond een uurtje of 7 nemen we het zekere voor het onzekere en rijden naar een andere parking hier wat verderop. Daar staan borden dat je niet mag overnachten, maar dat doen we inmiddels niet meer, het is dag, haha... Voor deze keer zijn we de ranchers te slim af geweest. Ik heb geen zin om op te staan en Greetje springt achter het stuur. Als we wegrijden zien we dat we op enkel honderden meters van een camping stonden, spannend he!!

De boetes voor wild kamperen lopen hier aardig in de papieren, maar met onze truck denkt iedereen dat we kippen vervoeren, door de reclame die er achteraan opstaat, Schouthern Fried Chicken. We pitten nog een uurtje door en genieten van het zeezicht, bij het wakker komen.

Na het ontbijt rijden we richting Albany. We willen de tree top wandeling maken. Dit is net een kilometer of 100 voor Albany.

De prachtige bossen omlijnt met de rode Australische outback grond, levert prachtige beelden op. Dit is toch weer iets helemaal anders dan wat we allemaal al gezien hebben, je kan het met niets vergelijken.

Tegen de namiddag komen we aan bij de tree top wandeling.

Het is een brug die gebouwd is in de boom toppen, waardoor je op een 40 meter hoogte door het woud loopt en een prachtig zicht krijgt over de bomen. De brug van staal beweegt als een riet, en Greetje vindt het maar op het nippertje. Na de brug kan je nog een wandeling maken, door het bos en zie je enorme grote bomen, alles bij elkaar toch de moeite waart. En voor Australische normen, was de prijs ( 10$ ) deze keer niet overdreven. Als we naar de camper lopen begint het te regenen, mooier kan dus niet he. We zoeken ons een ongeluk naar de gratis kampplaats hier in de buurt. Volgens ons boek is het niet ver hiervandaan, maar vinden is een ander verhaal. Onze GPS doet het even niet, anders was het een makkie, er staan namelijk coordinaten bij. Uiteindelijk ontdekken we het slecht aangeduide plekje, en zien dat er nog een klein busje staat.

Het zijn Belgen, wat een toeval. Karen en Nick, uit Gent zijn 8 maanden onderweg in Azië en Australië, en hebben hier een busje gekocht, om West Australië te rijden.

We nodigen ze uit op koffie en koekjes en het wordt een gezellige avond. Dan spring Greetje achter ons diesel fornuis en heel wat later ( diesel duurt lang) is de maaltijd klaar, en lekker!! We slapen rustig op deze plek in het bos.

Albany.

 

Na afscheid genomen te hebben van onze Gentse buren, rijden we richting Albany. We tanken onze wagen en lopen er wat rond.

We rijden dan verder richting Perth, zo 400km verderop.

De weg ernaartoe gaat door een prachtig landschap. Het weer wordt elke 100km meer Noorden beter en na 350km net voor Perth is het terug blauwe hemel, en een heerlijke 25 graden .

We parkeren op een parking in het bos waar je mag overnachten en zullen morgen verder rijden tot aan de garage. Onze wagen is nog niet helemaal in orde en we gaan nog eens naar de MAN garage terug. Ook willen we een nieuwe band kopen, en dat doe je best in Perth.

 

 

Perth.

 

We leggen de laatste 70 km tot in Perth af en komen bij de MAN garage aan. Marc, die ons ondertussen al kent, leggen we het probleem uit. Er is nog wat stuk aan de wagen en we willen dit laten maken voor we verder Noord rijden.

Het is heel druk en het duurt wel enkele uren voor ze aan onze wagen beginnen. Er wordt een uurtje of 3 aan gesleuteld, en aan 150 $ per uur loopt dat aardig in de papieren.

Maar uiteindelijk wordt gevonden wat het is, en wordt een relais vervangen van enkele euro's en ons probleem is verdwenen.

De rekening wordt afgewimpeld, omdat ze het feitelijk de vorige maal moesten gemaakt hebben. We zijn blij en rijden richting Fremantle, waar we morgen nog een GPS kaart willen kopen.

 

Fremantle.

Heerlijk geslapen op deze super plek aan de haven, en Gratis!!

Na een stevig ontbijt rijden we richting jachthaven, waar een winkel is met scheep benodigdheden, en we een Garmin kaart voor onze GPS willen kopen. De kaart is niet op stok en we moeten er naar Perth achter. Geen nood, we hoeven toch in Perth te zijn voor onze band. Eerst de kaart opgepikt, en dan naar een rare plek ( soort parking ), waar men onze band zal vervangen. De super onvriendelijke jonge man weet eerst niet wie we zijn en wat we willen. Maar uiteindelijk houd hij zijn stompzinnige kop scheef en loopt zijn verstand bij elkaar en snapt hij toch nog wat we komen doen. Voor de rest is het echt een afknapper van formaat en weer eens het bewijs hoe dwaas en onvriendelijk sommige Australischer kunnen uit de hoek kunnen komen. Gelukkig zijn er ook vele anderen!!!

We laten het de sfeer maar even verpesten en rijden richting Noorden. Even Perth uit en daar overnachten we op een vrije parking.

 

Geralton.

 

Vandaag rijden we tot in Geralton, een ritje van 350km, maar de weg is super en we zijn er dan ook enkele uren later.

Het stadje stelt niet zo veel voor, maar we moeten levensmiddelen inslaan, anders vallen we zonder eten...

We vullen ons karretje tot aan de rand, en stapelen alles daarna in ons rijdende huis. De dag is voorbij gevlogen en het is weer tijd om een slaapplek op te zoeken.

 

Denham, Shark Bay.

 

Vandaag rijden we naar de plek, waar we 2 weken geleden de truck moesten achterlaten en terug vliegen.

We rijden zo een 460km en komen in Denham aan.

We stoppen eerst aan Eagle Bluff, een plek waar je van op een steiger, haaien en andere vissen kan spotten. Heel apart!!

Daarna een bezoekje aan het info center, waar je een kampeer vergunning moet aanvragen, en dan gaan we naar Johan en Wilanda. Het Nederlandse koppel waar we vorig maal overnacht hebben.

Het is een happy weerzien en we drinken er samen een kopje koffie op. We mogen terug met de truck op hun parking overnachten en wisselen de kampeer vergunning in voor de volgende dag. Als er op de deur geklopt wordt, zijn het Wil en Gunulla die ook zijn aangekomen. Ze parkeren hun truck maast de onze en onder het moto, hoe meer zielen hoe meer vreugd, maken we er samen een gezellige avond van.

Morgen moeten we vroeg op, we gaan dolfijnen kijken...

 

Monky Mia.

 

Op deze plek, worden 3 maal daags Dolfijnen gevoerd en kan je komen kijken. De eerste is reeds om 7,45 en we rijden om 7 uur reeds de parking op. We hebben nog alle tijd om te ontbijten, voor we naar het strand lopen. De dolfijnen hebben er reeds zin in en zijn al in de branding aan het zwemmen, mooi is dat!!

Dan mogen we met vele ander toeristen, pootje baden en komen ze stuk voor stuk voorbij gezwommen. Er wordt ook een hele uitleg gegeven bij deze, voerbeurt. Het is wel mooi, om zien.

We hebben reeds vroeger met dolfijnen gezwommen, maar het blijven toch intrigerende dieren..

We mogen bijna een uur van dit schouwspel genieten en dan gaan ze terug de zee in. Deze procedure wordt nog 2 maal herhaalt.

Tegen 12 uur is het voederen voorbij, en krijgen we nog emoe's op bezoek en een verloren gelopen pelikaan, die niet van het strand is weg te slaan. Dat vindt Greetje niet erg, want nooit zag ze van zo dichtbij, een pelikaan...zo mooi.. Greetje is ook niet van het strand af te houden.

We spenderen de rest van de dag op deze betoverde plek.

Bij het buiten rijden ontmoeten we nog een Nederlands, Amerikaans echtpaar, en ze komen een kijkje nemen in de camper. De man, Pieter onderzoekt hier de Stromatoliten, de oudste levende gesteenten op aarde.

Hij werkt voor de Nasa, en een deel van zijn onderzoek hier op Aarde heeft te maken met het onderzoek naar leven op Mars.

Er zijn minder interessante jobs dan hij heeft!!

In de namiddag gaan we nog onze was ophalen, die we achtergelaten hadden bij Johan en Wilanda. Samen met Wil proberen we de wasmachine te repareren, maar de aanvoerdarm is stuk en die kunnen we pas morgen kopen, en vervangen.

Dus blijven we gewoon nog een nachtje bij Johan en Wilanda staan. Deze mensen zijn super vriendelijk en heel gastvrij.

Ze zijn enkel jaren terug gemigreerd en hebben net vandaag hun permanente verblijfsvergunning gekregen. Je kan ze volgen op hun blog: http://www.johanenwilandadownunder.blogspot.com/

Na nog een heerlijke afkoel in het zwembad zit de dag er weeral op, en het was er eentje, Greetje is nog aan het nagenieten.

 

Shell Beach.

 

Tegen de morgen ga ik met Johan naar de stortplaats, waar we een darm van een oude wasmachine afdraaien. We rijden nog even naar de hardware store, en zijn blij met onze vuilnisdarm, want hier hebben ze er geen die lang genoeg is.

Met Wil is alles snel gemonteerd, en na nog wat kleine spullen te hebben hersteld, nemen we afscheid van iedereen, en rijden we richting, Ocean park. Dit is een plek waar ze de wildlife van Shark Bay, bestuderen en aan het publiek tonen. Ze voeren er ook jonge haaien. We luisteren met aandacht naar de technische uitleg over al deze zee bewoners. Na de voorstelling blijven we nog uren praten met een koppeltje uit Nederland, die hier ook aan het doortrekken zijn. We tonen hun nog ons huisje en rijden dan ( reeds laat in de namiddag) verder naar Shell Beach.

Het grote uit schelpen gevormde strand ligt er vredig bij, en we genieten van de mooie zonsondergang. We mogen hier wel niet te lang blijven, anders wordt het te donker om verder te reizen.

We willen nog naar de Stromatoliten gaan kijken en die zijn hier net wat verderop. Dit zijn zeer oude levende stenen, gevormd door bacteriën. Vanuit de kampplaats is het een flinke wandeling, naar de steiger, van waarop je de Stromatoliten kan bewonderen. Het water is hier super helder, en zelfs met ondergaande zon zie je nog de oude steenformatie's

Als we terug bij de camper komen is het net donker geworden, en dit wordt onze eerste nachtelijke rit. Bij het buiten rijden van de kampplaats springt er een kangoeroe over de weg, Mooi, want overdag zie je alleen dode kangoeroes.

De honderden insecten vliegen zich te pletter op onze voorruit, dat wordt kuisen morgen! Na een kilometer of 50 zijn we bij Overlander aangekomen, daar rijden we de parking op en dat was het dan, nu eten en slapen.

 

Carnarvon.

 

We rijden verder richting Noorden en de volgende stop is Carnarvon. De 200km die ons van deze stad ( Dorp) scheiden, zijn super saai. Het landschap is niet lelijk, maar eentonig.

Overal zie je uitgedroogde Bilabongs ( waterplassen waar de dieren komen drinken). In Carnarvon gaan we boodschappen doen en wat rondlopen. Het rondlopen is snel over, want hier is geen bal te beleven, dan maar shoppen. Tegen een uurtje of 4 rijden we door, naar de Blow Holes, een plekje hier 50km verder.

Het zijn gaten die in de rotswanden ingesleten zijn en waardoor het zeewater bij hevige golven een geiser effect creëert.

Mooi om te zien, ook de rotsformatie zelf zijn heel mooi, ruwe natuur! We rijden een kilometer verder en parkeren op een gratis kamping aan het strand, mooie plek. Normaal moet je hier betalen, maar de Ranger is er nu niet en komt maar pas volgende maand, wij vinden het jammer, maar het is overmacht!!

We lopen nog even op het strand en genieten van de mooie sunset en dan, maakt Greetje een lekkere maaltijd klaar.

We vallen in slaap op het ritme van de branding......

 

Coral Bay.

 

Prachtige plek om te overnachten, we sliepen heerlijk. Na het ontbijt rollen we onze matten op en zijn we er mee weg.

De rit naar Coral Bay is niet zo spannend, en buiten wat dode kangoeroes zie je helemaal niets van wild live. De Raod trains ( die s'nachts doorrijden) zijn hier verantwoordelijk voor de vele dode auziespringers.

Het is paas vakantie en Coral Bay is een toeristische bestemming, en dus ook propvol. Hier kan je niet vrij slapen en we moeten een kamping nemen. De eerste zit helemaal vol, maar op de tweede hebben we een plekje. Direct lopen we Ivonne en Phil tegen het lijf, het is een leuk weerzien en we drinken samen een koffie. Hun zitten ook op dezelfde camping en zodoende kunnen we samen wat tijd doorbrengen. Voor het zwembad sluit neem ik nog vlug een verfrissende duik. En dan maakt ons Greetje een lekkere maaltijd klaar voor onze vrienden. Wat vis van Ivonne en wat vlees erbij en je hebt een Surf en Turf.

Het wordt een gezellige avond, waar ook Pieter en Linda nog even langs komen. Deze mensen blijven we ook tegen het lijf lopen. Morgen gaan we kijken of we, (en wanneer vooral) met de Whale Shark kunnen zwemmen.

 

 

De propvolle camping was heel rustig deze nacht en we hebben heerlijk geslapen. Ik loop even naar de receptie om een nachtje bij te boeken en uit te zoeken wanneer er plaats is om met de Whale Sharks te zwemmen, want daarvoor zijn we hier.

Plekje bijboeken gaat vlot, maar voor de Whale Sharks zal het een dagje wachten worden. Ik ga Phil halen ( hij wil ook mee) en samen gaan we boeken voor morgen. Maar dan hebben we een meevaller. Twee mensen hebben gecanneleerd en wij kunnen nu vandaag mee. We moeten wel haast maken, want ze gaan zo vertrekken. Het geplande ontbijt met Ivonne en Phil valt met ons samen in het water. We eten vlug een koekje onderweg naar het bureau en een half uurtje later zijn we reeds met pak en zak op de boot. Greetje is blij, zo heeft ze geen stress voor het zwemmen en is er geen tijd om er wakker van te liggen.

We doen eerst een snorkel test in open oceaan en daar haakt onze snorkel prinses reeds af. Ze heeft angst en kan de groep niet volgen. Kai, de duik instructrice komt haar redden en brengt haar naar de boot terug. Wij zien ondertussen 4 reef Sharks van heel dicht bij, wat een ervaring. Ze zijn zo een 1,5 meter lang en zien er gevaarlijk uit. Blijkbaar zijn ze dat niet, maar het is toch spannend. Dan is het terug naar de boot, die redelijk ver ligt. Na een half uurtje op volle snelheid varen krijgen we een laatste briefing, waar alles wordt uitgelegd en is het zo ver. De Whale Shark zwemt in de omgeving. Onze boot dropt ons zo 100 meter voor de Shark en dan gaat Kai de Shark opzoeken en steekt ze haar hand omhoog. Dan zwemmen wij ernaartoe en kunnen van het schouwspel genieten. De 8 meter lange Whale Shark is impressionant en zwemt heel langzaam aan ons voorbij. Je kan een eindje meezwemmen en genieten van het schouwspel. Deze duik maken we 4 maal en het is wel vermoeiend maar zeer zeker de moeite. Omdat Greetje het water niet meer in durft, neemt Kai haar op het allerlaatste alleen mee en zwemmen ze samen een hele tijd met de Shark mee. Uiteindelijk is ze heel tevreden en blij dat ze toch het water getrotseerd heeft. Dan krijgen we een heerlijke maaltijd op de kabbelende boot. En moet ik toch wel even vechten om niet zee ziek te worden. Gelukkig lukt het net en zijn we tegen 3 uur terug aan de camping. Een ervaring rijker, en een mooie dag achter de rug.

We gaan samen met Ivonne en Phil nog naar het reef, waar men Snappers voert. De vele vissen zwemmen letterlijk tussen onze benen en je kan ze zelfs makkelijk aanraken. Daarna eten we samen nog spaghetti en wordt het weer een gezellige avond, waar Gunulla en Wil nog bijkomen ook.

 

 

X Mouth

 

We maken het ontbijt, dat gisteren mis liep helemaal goed en lappen de uit check tijd van 10 uur lekker aan onze laars.

Het is tegen elven als we richting X Mouth vertrekken.

De rit gaat rustig en de 140km die we af te leggen hebben zijn snel voorbij. We lopen er wat rond en eten een stukje, maar gaan hier waarschijnlijk niet blijven. De stranden van X Mouth zijn aan de andere zijde en we hebben de laatste dagen al genoeg strand gezien, dus besluiten we om verder te rijden.

Als we bij het benzinestation onze bak opvullen, komen Pieter en Linda, met de kids er aan gereden. We lopen elkaar steeds tegen het lijf. Wij vervolgen onze weg richting Tom Price en rijden nog een 150tal kilometers en stoppen dan aan een mooie kampplaats langs de kant van de weg. Er staan al enkele campers en we zetten ons er gewoon bij. Nog wat genieten van de zonsondergang en dan vlug binnen duiken, voor de muggen die er aankomen.

 

Tom Price.

Vandaag gaan we onze ecologische foot print even wat kleiner maken. We hebben met onze grote truck al een grote en willen even testen tot welk verbruik we hem naar beneden krijgen.

Gisteren haalden we reeds minder dan 25 liter per 100km, en nu willen we onder de 20 duiken. De snelheid zetten we op 78 km vast en rijden zo de 350km die ons van Tom Price scheid. De laatste 60km zijn jammergenoeg dirt road en daar ligt ons record aan diggelen. Als we in Tom Price de bak opvullen gaat er 122,5 liter in voor een rit van 581km, dus een verbruik van 21,9 liter per 100km. Niet slecht!!! Wel om zot van te worden zo traag rijden!!

Tom Price zelf is er niet veel te beleven, het is een mijnstad. We lopen wat in de supermarkt rond en kopen wat spullen. Dan rijden we richting Karijini Nationaal Park.

Op 30km voor het park is een uitkijkpost, waar je gratis mag kamperen en dat wordt dan ook onze overnachtingsplaats.

De stoelen buiten en genieten van de honderden vliegen die allemaal te gelijk in je neus willen kruipen, leuk he!!! Gelukkig is het zicht fenomenaal en het gezelschap denderend......

Morgen duiken we het Nationaal park in....

 

 

Karijini Nationaal Park.

 

We hebben hier zalig geslapen op deze mooie spot. De eerste buurman is reeds vertrokken en als we aan het ontbijt beginnen vertrekt ook de tweede. Wij hebben geen haast, en rijden pas om 10 uur van de kamplaats weg. Karijini is hier maar 30 km verder en even later rijden we het park binnen. We betalen keurig de 11$ die we in een zakje doen en in een busje smijten bij de ingang van het park. Dat zouden ze in Europa eens moeten proberen. Ze zouden niet alleen gratis binnen rijden, maar ook nog de bus met zakjes meenemen. Ale sommigen dan toch!

We rijden via een dirt road naar de west kant van het park en gaan daar even de kamping uitchecken. Geen plaats, alles bom vol, maar geen probleem. Er is er nog een en die is veel groter.

We doen onze wandelschoenen aan en vullen een rugzakje met spullen, en weg zijn we.... We gaan stappen. De natuur is hier wondermooi, maar heel erg verstopt. Je moet in de kloven afdalen en dan wordt je overrompelt met prachtige rotsformaties en paradijselijke zwemplekken. We hebben dan ook onze zwembroek aan en genieten van een heerlijke verfrissing. Zelfs Greetje die bang is van alle vrij water en zijn bewoners duikt in de plas van eden.

We genieten gans de dag van deze mooie omgeving met en bezoeken verschillende zwemplekken. Tegen vijven gaan we niet naar de camping, maar rijden we het park uit. Weer een camping minder op onze lijst. We rijden richting Port Hedland en slapen langs de weg op een vrije kamplaats, en dat laatste is niet moeilijk, want we zijn bekaf.

 

80 Mile Beach.

 

We rijden verder tot in Port Hedland, maar deze mijnstad zoals de meeste hier, heeft niet veel te bieden, een supermarkt en enkele benzinestations. Voor de rest is h er hier niets te beleven. We gooien de bak vol en kopen wat spullen in de supermarkt en rijden verder richting Broome. Halverwege de rit is er een kampplaats aan het 80 Mile Beach en daar willen we heen. De kamplek op zich is niet zo spectaculair, maar ze ligt wel aan een mooi strand waar je schelpen kan rapen. We willen ook enkel wasjes draaien en dan is het handig om stroom en water in de buurt te hebben. Tegen de middag zijn we er, en 35 dollar later staan we op onze plek. Greetje is moe van al dat rijden en doet een dutje, ikke ga het strand verkennen.

Het is eb en het strand lijkt wel een landingsbaan van een vliegveld zo breed en lang, alleen geen beton natuurlijk. Je mag er ook met je voertuig op rijden. De zee ziet er azuurblauw en aanlokkelijk uit, maar zwemmen is hier uitgesloten. Haaien, stingray's en zeeslangen zitten hier in overvloed. Dus lekker genieten van het mooie water en alleen kijken, jammer!!

Het weer is koeler dan normaal en we zitten tot laat buiten aan onze truck. Voor de verandering eens geen vliegen en bijna geen insecten. Het zwemverbod wordt meer dan goed gemaakt door de afwezigheid van deze laatste 2 categorieën.

Slapen wordt hier heerlijk, alleen vroeg wakker door de enthousiaste loose vissers die denken dat je de beste vis kan vangen om 5 uur s'morgens.

 

Broome.

 

Voor we vertrekken kunnen we niet weerstaan aan het aanlokkelijke strand, en rijden we met onze truck het strand op.

De mensen kijken nogal, want ze zijn hier wel gewoon dat er 4x4 voertuigen op het strand rijden, maar niet van ons formaat.

Als ik me wil draaien om terug te rijden, met ik stoppen om me niet helemaal vast te rijden. De wagen heeft een diep spoor getrokken bij het draaien en we moeten de banden leeg laten om eruit te raken. Greetje helpt bij deze klus en helpt me ook om terug van het strand te geraken zonder takelwagen te bellen.

Wat een avontuur, maar toch blij dat we op het strand gereden hebben, nu richting Broome.

Het is zo een kleine 400km en we rijden we even, maar we zijn redelijk vroeg vertrokken en kort na de middag komen we aan.

We zoeken een kamping op met zwembad, want we willen hier enkele dagen genieten. De tweewieler wordt van stal gehaald en hangt vol met rood Australisch stof. Met luchtdruk is het snel weer normaal en kunnen we rijden. We waren bijna vergeten hoe leuk een moto hebben is. We duiken nog in het reuze zwembad, en koelen lekker af, en dan is het lekker genieten en buiten zitten, Morgen gaan we de streek verkennen.....

 

 

De volgende dag is het na het ontbijt de moto op en rijden, Broom is een klein, leuk stadje, waar we de ganse dag spenderen.

Greetje schuimt alle kleine schop's af en geniet van deze luxe na dagen outback...en stof.... Tegen de avond kijken we naar het huwelijk van de Britse Prins en zijn Kate op een locale zender.

Heel raar dat de Engelse Koningin ook de Australische is, alleen de bevolking kan het geen reet schelen, wie er koningin is of niet. Het beeld mag opstaan, maar de klank is te veel gevraagd.

Greetje is al blij met beeld alleen en geniet van de uitzending.

Ik ga nog even naar de sunset kijken op het hierachter gelegen Cable Beach. En daarna is het richting camping om de dag af te sluiten. Als we bij de truck aankomen staat er een koppeltje Fransen naast ons geparkeerd, we hadden hun gisteren reeds ontmoet. Fanny en Mathias komen er lekker bij zitten en we maken er een gezellige avond van. Hun hebben zoals velen hier een busje gekocht en rijden een toertje Australië. Later willen ze naar Azië reizen en ze zijn blij met al de info die we hun kunnen geven. Als de muggen hun aanval inzetten is de pret voorbij en duiken wij binnen en gaan hun koken. We slapen heerlijk.......

 

Vandaag is het zaterdag en is er een plaatselijke markt. Na ons ontbijtje duiken we eerst even in het zwembad om wat te koelen en dan is het richting markt. Het heerst een gezellig sfeertje op dit markje en we spenderen er enkele uren met snuisteren en rondhangen. Daarna gaan we naar een verderop gelegen shoppingcenter, waar het wat koeler is, want de temperatuur loopt reeds weer aardig op. Tegen de late namiddag rijden we terug en willen we de sunset samen zien van op het Cable Beach strand. We zijn al wat laat voor de sunset, maar kunnen toch genieten van de roodgloeiende horizon en maken knappe foto's.

Daarna rijden we terug naar ons huisje op de kamping. Er staat een koppeltje Zwitsers naast ons en we maken kennis, Sandro en Belinda maken een praatje en we hebben een gezellige tijd.

We zitten nog wat op internet en bellen familie en vrienden en dan is het slapen geblazen, morgen rijden we verder.

 

Weg uit Broome.

 

We maken alles klaar en proberen te ontbijten, maar Justin en Tyron, met hun kindje komen ons nog even bezoeken. Deze mensen zijn uit de Uk en rijden hier reeds enkel jaren rond met hun omgebouwde truck. Als ze afscheid nemen moeten we haast maken, want om 10 uur moeten we de kamping af en het is reeds later en we moeten nog ontbijten en water tanken.....

Geen stres, Greetje maakt de truck rijklaar en ik ga uitchecken.

Dan vlug wat eten, water erin en we rijden buiten, net naast de kamping zet ik de truck op een braak stukje land en sluipen we weer de kamping in. We willen nog wat van het zwembad genieten, voor we verder rijden. Na enkele uren koelen rijden we richting shopping, om wat voorraad in te slaan. We lopen er Justin en Tyron terug tegen het lijf, hun doen grote inkopen want ze gaan voor enkel weken helpen in een kampsite 2 uur zuid van hier. Als we de parking afrijden zien we hun vechten om de 2 grote karren voedsel in hun wagen te krijgen. We tanken de onze nog eens vol met diesel en krijgen 8 cent korting bij deze pomp, omdat ze van de supermarkt afhankelijk is. En dan is het richting Fitzroy, een 380 km verderop. Bij de Mac Donalds rijden we eerst voorbij, maar dan keren we terug, want het is tot in Darwin dat we er nog een tegenkomen, dus even een burgertje binnenwerken. Als we wegrijden zien we dat Tyron en Justin dezelfde gedachtegang gehad hebben en ook nog vlug een burgertje komen nuttigen. Bij het buiten rijden van Broome komt Wil en Gunula aangereden, weer een stopje van een half uur. En dan uit eindelijk weer verder rijdt Sandro en Belinda ons voorbij, even verder staan ze ook langs de weg en stoppen we even. We praten wat en Sandro rijd wat met mij mee en Greetje met Belinda. Uiteindelijk besluiten we om samen te kamperen op de volgende vrije kampplaats, hun zijn sneller en gaan al wat eten klaarmaken klinkt het plan. Maar 10 kilometer verder staan ze lekker aan de kant met de politie naast hun, te snel gereden.

Gelukkig geen boete, maar wel een verwittiging!! Ze rijde terug voorop, maar na enkel kilometers zelfde scenario, geen politie, maar deze keer de kant ingereden door een grote Salamander die over de weg liep en ze dood gereden hebben. Belinda is er niet goed van en Sandro neemt het stuur over. We rijden samen naar de kampplek en komen veilig aan. Greetje maakt een gebraden kip klaar en we hebben samen een gezellige avond.

 

Fitzroy Crossing.

 

Het was laat gisteren en we hebben niet te lang geslapen, maar zijn wel wakker, dus staan we ook op. Sandro heeft de tafel al buiten staan en wij zetten de onze erbij. We eten samen ontbijt en blijven nog wat praten. Belinda wil doorrijden, want vandaag willen ze veel kilometers maken. We nemen afscheid en rijden zelf ook verder. Op een 50 kilometer voor Fitzroy slaan we een dirt road in en rijden naar een vrije kampplek, je kan er zwemmen zonder krokodillen. We zijn zo moe dat we eerst nog wat op bed liggen en pas 2 uur later wakker worden. Het is hier mooi en ik ga voorzichtig het water testen op ongewenste bewoners. Alles lijkt normaal en Greetje komt er zelfs bij. Het is warm en het water is lekker fris, dus heerlijk!!

We gaan hier blijven, want het is al 3 in de namiddag en het is een toffe plek. We maken eten klaar en zwemmen nog wat en voor je het weet is de zon onder. Er zitten te veel insecten in onze truck en we hebben er echt last van, maar voor de rest worden we hier op een fenomenale sterrenhemel getrakteerd en slapen we heerlijk..

 

Fitzroy Crossing.

 

Een dorp met een benzinestation en een supermarkt en geen bal te beleven. We slaan er wat spullen in en zijn er zo weer weg.

We rijden terug naar een plekje aan het water zo een 15 kilometer land inwaarts en spenderen daar de rest van de dag.

West Australië heeft heel veel afgelegen plaatsten en als je echt tot rust wil komen en van niets of niemand gestoord wil worden ben je hier op de juiste plek. Wij vinden het wel fijn voor even, maar houden ook van wat beweging en komen graag waar wat te beleven is. De natuur is hier op sommige plekken wel echt mooi en de sterren hemel die we hier reeds gezien hebben is gewoon van een andere planeet!! Er is rond deze tijd ook bijna geen maan en dan kan je echt genieten van sterren kijken.


El Questro.


De Gib River Road die van Derby naar Kununurra loopt is momenteel nog gesloten door de hevige regenval de laatste maanden. Maar we rijden de laatste 50km van deze bekende route tot in El Questro. Deze vroegere catlte farm is nu omgevormd tot toeristische plek en bied heel mooie scenery.

We rijden de 50km dirt road en moeten enkele malen door een rivier rijden met onze truck. Het water staat nog meer dan een meter hoog en het is een spannend moment, maar alles verloopt perfect. We installeren ons op de kamping en komen Renate en Lutz tegen, een koppeltje Duitse mensen die we gisteren al tegen kwamen. We halen onze tweewieler uit zijn stal en maken een toertje in de omgeving. We moeten ook de rivier doorwaden met de moto en dat is net op het nippertje niet verzuipen.

We bezoeken de Amalia Gorge en gaan een stukje zwemmen in het meer net voor de watervallen, heerlijk koel, je bent er de ganse dag mee afgekoeld...

Later op de avond gaan we nog samen met onze Duitse geburen een stukje eten in het aanpalende restaurant. El Questro heeft ook een verblijf voor de rijken, daar betaal je tot 2000$ voor een overnachting, en ik vond de kamping van 38$ al duur, alle ieder zijn ding he!!


We slapen hier heerlijk en gaan de volgende ochtend een bezoek brengen aan de warmwater bronnen hier wat verderop. Het is er heel mooi, maar de bronnen bieden net genoeg plaats voor ons en de buren, dus je moet er niet met een busje aankomen.

Dan is het terug naar de kamping waar we een helikopter rit geboekt hebben. Greetje blijft aan de grond en ikke met de Duitse vrienden stijgen in de vierzitter. De vlucht duurt 20 minuten en neemt ons lang de Gorges en watervallen in de buurt, wel de moeite en voor Australische begrippen niet duur. Dan is het tijd om afscheid te nemen, en verder te rijden.

We rijden tot net voor Kununurra en zoeken daar een vrije kamping op. Een prachtige sunset later duiken we in ons bedje en dromen van alle mooie dingen die we vandaag gezien hebben.


 

Lake Agyle.


We rijden vanuit El Questro naar Lake Agyle, en komen er rond de middag aan. We willen hier wat rondkijken en nemen een plekje op de kamping. We nemen een duik in het impressionant zwembad, dat een uitzicht op het meer heeft om U tegen te zeggen. Het is een infiniete pool en het lijkt wel of het zwembad overloopt in het meer, heel mooi!! We genieten van deze uitzonderlijke mooie omgeving, en komen er terug enkele bekenden tegen die dezelfde route rijden als wij.

De kamping zit vol met prachtige volgels en Greetje vermaakt zich met het voeden van deze laatste, ze eten al ons oud brood en onze slechte cornflakes op, Voila, daar zijn we ook van af....

Morgen rijden we verder naar Katherine.




Katherine.


We hebben ons laten wijsmaken dat hier een prachtige Gorge te bezoeken valt en we willen dat dan ook even doen. We boeken in het visitor center een tour voor morgen en nemen een plekje op een dicht bij de Gorge gelegen kamping. We moeten er namelijk morgen redelijk vroeg zijn, dus....

De film Rogue is hier opgenomen en voor de mensen die een idee willen hebben hoe mooi de natuur hier wel is, even de film huren of downloaden. De boottocht begint om 900h en duurt een uurtje of vier. We nemen 3 verschillende boten om drie Gorges te bezoeken en hebben dan nog een zwempartij aan een waterval. Alles bij elkaar een heel geslaagde dag, wel vermoeiend. Na de Katherine Gorge rijden we door tot op een vrije kamping op een 50km voor het Teritorial wild life park, waar we morgen heen willen. Net voor we de parking bereiken hebben nog de kans om 2 grote reigers te spotten die bijna een minuut op enkel meters van onze voorruit vliegen, heel speciaal!!


Darwin.


We bezoeken eerst het wild life park op zo een 50km van Darwin, hier kan je allerlei vogels en vissen bekijken van dichtbij. Het is niet een wow park, maar toch altijd de moeite, we zijn gek op dieren.... Na enkele uren parken rijden we nog door naar Darwin. We zoeken er de Man garage op en vragen of we de wagen voor enkele weken ( 10 ) mogen stallen. De eigenaar is onmiddellijk akkoord en we zijn er blij mee, weer een probleem opgelost. We mogen zelf op zondag de wagen brengen, als de garage dicht is, fenomenale service....

Dan zetten we ons op een kamping op zo een 12 km van het centrum en we halen alvast de tweewieler uit voor morgen.

Ik maak nog even onze truck onherkenbaar, door hem een wasbeurt te geven, het is geleden van Singapore dat hij nog een spatje water gezien heeft, laat staan een borstel....

We slapen zalig op deze rustige plek en zijn er helemaal klaar voor de volgende dag.



We hebben vandaag afgesproken met Sandro en Belinda een koppeltje Zwitsers die we onderweg reeds tegen kwamen.

Hun zijn morgen aan de laatste dag bezig en we gaan samen wat in de stad hangen en in de late namiddag naar de avondmarkt, die hier wereldbekend is in de omstreek. We moeten wel eerlijk toegeven dat die markt iets heeft. Je gaat er best met honger naartoe, want er staan zo veel verschillende eetkramen dat je moeite hebt om je keus te maken. Voor de rest heerst er een ontspannen sfeertje en kan je er allerhande artisanale en niet artisanale spullen kopen. De markt is pal aan het strand en we krijgen er dan ook een prachtige sunset cadeau. We hangen er tot 2200h en genieten dan van een te koude rit naar de kamping, gelukkig is het in de truck lekker 26 graden en kunnen we terug opwarmen.


De volgende dag is het was en kuisdag, Greetje schiet zich op de camper en ikke doe de wasmachine vol. We draaien 2 wasjes en duiken dan terug de stad in, na wat shoppen is het tijd om te zwemmen in het golfbad aan de waterfront. Tegen de late namiddag terug naar de kamper en nog een wasje draaien. We hebben hier ook internet en laten de computer overuren maken.

We genieten van onze laatste dagen in Australië en maken alles klaar om onze truck te stallen voor enkel maanden.

Dus alles moet een kuisbeurt krijgen, zodat we weer met een proper huis aan het volgende ritje Australië kunnen beginnen in Juli.

 


Vandaag zaterdag is het onze laatste dag met de camper, morgen gaan we de camper afzetten in De Man Garage en nemen nog een hotelletje voor, we de vlieger opstappen voor een lange reis terug naar Europa. We rapen al onze spullen bij elkaar en gaan dan nog even naar het centrum van Darwin om wat te eten.

Tegen 5 gaan we naar de drag race's kijken op het hier dichtbij gelegen circuit. Het is de eerste maal dat we naar een drag race gaan, alleen op tv hebben we zo al iets gezien. De eerst deelnemers gaan wel snel, maar zijn toch niet echt snel. Het circuit is een vierde van een mijl, zo een 400 meter en ze doen er 12 seconden over en halen ongeveer 200 km per uur. Niet echt indrukwekkende cijfers. Met mijn R6 haal ik dat ook wel...

Maar als later op de avond de snelle mannen aan de start staan is het wel indrukwekkend. 5,9 seconden en net over de 400km per uur op 400 meter is wel snel, en dat wel te verstaan vanuit stilstand.... Je moet wel even je oren dichtknijpen, want anders kruipen je trommelvliezen tot in je keel. Er heerst een leuke sfeer op het circuit en er zijn ook enkele site activiteiten, zoals een rock band die best nog wat verder zou oefenen voor ze hun volgende optreden hebben. Er worden wat donut's op het asfalt getrokken door een spinnende wagen, en je kan ook de pist bezoeken waar koortachtig aan de wagens gewerkt wordt voor de volgende run. Tegen een uurtje of 9 hebben we het gezien en rijden we terug naar de kampplaats, waar we nog uren kunnen meegenieten van de huilende motoren hier zo 6 kilometer verder.


Vandaag is het zo ver en rijden we naar de Man garage. Het is zondag, maar geen stres ze werken hier gewoon alsof het weekdag is, denken we... maar het is inventaris opmaken en daarom is iedereen op post. We parkeren de wagen en nemen de bus naar het centrum, waar we het hotel opzoeken. We lopen er Renate en Lutz tegen het lijf, hun zijn hier ook op hotel.

We koelen wat in het zwembad en duiken dan om 8 uur reeds in ons bedje, morgen vertrekken we vroeg voor een lange reis....


We vliegen van Darwin naar Perth ( 4 uur ) 7 uur wachten, dan Perth Kuala Lumpur ( 5 uur) dan 2 uur wachten, dan Kuala Lumpur Amsterdam ( 13 uur) en dan nog even 3 uur rijden naar Oostende.

Samen 22 uur vliegen en 36 uur onderweg. Ik denk dat we even zullen slapen in Oostende.


« prev top next »
top
Menu

Powered CMSimple | Template: ge-webdesign.de | Web support: website123.be | Login