Wijzijnweg.com

You are here:  Home > Links > 2010 > Maleisie 2
top
Page

Maleisie 2

 

 

Maleisie 2

Voor de foto's klik je     Hier

 

Van 14 september tot 15 Oktober.

Gereden kilometers:     2643

 

 

Port Klang.

 

Na ene lange vlucht vanuit Dusseldorf, via Istanbul komen we op 14 september in Kuala Lumpur aan. We kennen de luchthaven reeds van ons vorig verblijf en nemen de Killa trein naar het centraal station in Kuala Lumpur. Vandaar de gewone trein naar Port Klang, waar onze wagen staat. We zijn reeds meer dan 24 uur onderweg en kruipen in ons bedje in de camper. Deze staat er nog steeds zoals we hem achtergelaten hebben, alleen heeft een onnozelaar de achterlichten gestolen, jammer!

We slapen tot in de late namiddag en dan ontmoeten we het Franse koppel, die hun camper ook op deze plaats gaan parkeren.

Het blijkt een tof koppeltje te zijn en we spenderen enkele uren samen, want veel tijd is er niet hun moeten naar het hotel en morgen vliegen ze naar Bali. We wisselen wat nuttige info en spreken af om in contact te blijven.

Wij kruipen terug in ons nestje en slapen heerlijk de klok rond.

 

Heerlijk geslapen, maar toch nog niet helemaal op orde, gaan we naar een bureau in de geburen om onze verzekering af te sluiten voor de truck. We spenderen bijna gans de dag zoekende naar een verzekeringsmaatschappij die ons een verzekering wil afsluiten. Ik had van vorige reizigers info, waar hun hebben afgesloten, maar blijkt dat onze wagen een probleem is.

Uiteindelijk komen we terug aan de camper zonder verzekering en zal het voor vrijdag zijn, want morgen is alles dicht, wegens een feestdag. We halen onze stoelen uit en genieten van een mooie zonsondergang op een niet zo mooie plaats.

Vandaag donderdag en feestdag hier in Maleisië. We rijden met onze onverzekerde truck tot aan het treinstation in Port Klang en nemen de trien naar de hoofdstad. Ik heb gisteren mijn fototoestel domweg laten vallen en het is naar de filistijnen, dus moet ik er een nieuwe hebben. Niet alleen daarvoor gaan we naar de stad, maar we hebben gewoon geen zin om nog een ganse dag op die dwaze parking vast te zitten. We genieten van de drukke stad en de vele shopping mogelijkheden. Ik probeer een nieuwe camera te kopen, maar verstik in de vele modellen en soorten en uiteindelijk sta ik na 5 uur zoeken en vergelijken terug op de stoep zonder camera.

Low Yatt is een 6 verdiepingen grote elektronica mall, waar je alles kan vinden, maar weleens waar, veel te veel soorten en modellen en prijzen. Ik ga er nog een nachtje op slapen!

Laat in de avond nemen we de monorail terug en dan de trein op naar onze truck. We ontmoeten op deze laatste een Amerikaans koppel, met 3 kinderen die hier heen gezeild zijn en in Kuala Lumpur reeds een jaartje verblijven. Ze vertellen honderduit over hun reis en komen de camper bezoeken die aan het treinstation staat. We nemen hun mee met de camper tot aan de haven een kilometertje verder en bezoeken nog even hun zeilschip. Het zijn toffe gasten met bijzondere beroepen. Hij, Tom , is jachtpiloot in het Amerikaans leger en zij , Beth, was testpiloot van jachtvliegtuigen in datzelfde leger. 20 jaar geleden stopte ze met testpiloot te spelen en gaf ze les, nu is ze reeds een tijdje op rust. Speciale familie. Ze hebben 5 kinderen, waarvan er nog 3 meereizen en 2 reeds naar de universiteit gaan. We praten nog wat over hun te volgen zeilroute en gaan dan wijselijk naar onze eigen parkeerplaats in de haven.

 

Vandaag eindelijk terug mogelijkheid om onze verzekering af te sluiten. Deze keer moet het lukken, want het is vrijdag en als we vandaag geen verzekering hebben zitten we vast voor gans het weekeinde. We nemen terug de trein naar Kuala Lumpur en gaan op zoek naar de Maleisië Automobile associatie ergens in het centrum. Na wat zoeken zijn we er en een uurtje en 350 ringit (85€) later staan we verzekerd terug op de stoep.

Dan duiken we de stad in en gaan nog eens proberen een camera te versieren. Greetje duikt in Time square ( een grote shopping mall) en ikke naar Low Yatt, net ernaast. Na een uurtje heb ik beslist en wordt het de canon S90, een klein cameraatje met veel mogelijkheden en goed van prijs.

Greetje heeft ook wat spulletjes gekocht en zo is de dag vlug om en gaan we s'avonds moe maar voldaan terug naar onze saaie parkeerplaats. Gelukkig voor de laatste maal, want morgen kunne we rijden.

 

Zaterdag, vandaag en we gaan naar de garage, om onze achterlichten te laten maken. Na wat heen en weer gebel, besluiten ze er zelf nieuwe kapjes op te maken. Het ziet er niet uit maar het werkt wel. De achteruitkijk camera was ook stuk en die wordt vervangen door de camera die we op ons dak hadden gemonteerd. Dus Greetje mag weer uitstappen als er twijfel is of we onder de brug door kunnen. De lift waarmee onze tweewieler uit zijn stal moet komen is ook nog stuk, maar daar vinden ze niet de juiste oplossing voor. Hij werkt wel nog op en neer, maar gaat niet correct open. Je moet hemel en aarde verzetten om de motorfiets er uit te krijgen en bent dan nooit zeker of je hem er nog in krijgt. We laten het voor wat het is en gaan morgen onze reis aanvatten. Voor de laatste maal slapen we op onze parking in de haven.

 

Vandaag zondag en we gaan naar Garden Lake, een mooi gebied vol groen in het centrum van Kuala Lumpur. Na wat mis rijden zijn we er, en we mogen op de parking van een vogelpark overnachten. We stallen de truck en nemen een taxi naar het dichtbijgelegen centrum. We spenderen de ganse dag met dit stadsbezoek en keren pas laat terug naar onze camper.

 

De volgende dag zetten we 3 stappen en zijn het vogelpark binnen. Greetje geniet met volle teugen van de prachtige omgeving en zijn kleurrijke bewoners. In dit park vliegen alle vogels vrij rond en je kan op tijd niet volgen om te kijken wat er allemaal aan je voorbijvliegt. Dit park is echt de moeite om te bezoeken. Bij het verlaten van het park lopen we nog twee Belgen ( Marino en Linda) tegen het lijf die hier op tussenstop zijn onderweg naar Bali.

We eten in het aanpalende restaurant een mix van chinees en Maleisische keuken en het smaakt verrukkelijk.

Daarna terug de taxi in naar het centrum waar we de rste van de dag spenderen.

 

Vandaag is het vlinderpark aan de beurt en alhoewel we de vogels mooier vonden is dit ook een aanrader. Na de vlinders rijden we naar het bureau van de verschepingsagent waar we nog een rekening te vereffenen hebben. T'is te zeggen zij moeten ons nog een 950$ terugbetalen. Als bij wonder maken ze daar geen enkel probleem van en na een uurtje hebben we de check in hand en kunnen we naar de bank om hem te innen.

Toen onze wagen aan het treinstation geparkeerd was kregen we een e mail van Johan die ook een gelijkaardige truck heeft in Duitsland. Hij nodigde ons uit op zijn boot in Port Klang en daar gaan we nu heen. De Braziliaan, opgegroeid in Duitsland leeft nu reeds 28 jaar in Maleisië en heeft hier in de haven een boot.

Hij wil alles weten over onze reis en verteld over zijn truck die hij pas gekocht heeft in Duitsland. Later nemen we de sloep en varen naar een Chinees restaurant aan de overkant, wel speciaal!

Tegen de avond keren we terug naar onze camper.

 

Getting Highlands.

 

We rijden naar de Getting Highlands, een plaatsje in de bergen op zo 1500 meter hoogte. Het is er lekker koel, en het is een soort indoor en outdoor attractiepark. We spenderen er 2volle dagen en doen wat was en genieten van alle attracties en het lekkere eten.  

 

Kuala Lumpur.


We waren van plan, om verder te rijden richting Oostkust, maar we kregen een mailtje van Jean en Nathalie. Een Frans koppeltje die ook in Maleise en omstreken aan het rijden is. We hebben reeds verschillende malen e-mail contact gehad, maar hun zijn deze avond in Kuala Lumpur en wij gaan even terugrijden.

We vertrekken rond 1600h en zijn op de afgesproken plaats om 1800h. We moeten nog even wachten om de truck op de parkeerplaats te stellen, en genieten van een toeristisch spektakel op de parking van de toerist info van Maleisië. Even later arriveren Jean en Nathalie. We gaan samen een stukje eten, er is gratis lokaal voedsel voor iedereen die wil aanschuiven. We maken kennis met die reizende koppel, ze zijn reeds 16 maanden onderweg en van plan om er 5 jaar van te maken. Www.natetjean.com Ze willen helemaal de wereld rond, net zoals wij, maar dan in een stuk. Het is een gezellige boel en we maken het laat, dan de truck in en slapen. We staan hier op dezelfde parkeerplaats als verleden week, recht tegenover de toerist info.


Kuala Lumpur.


Heerlijk geslapen, vandaag gaan we het centrum in. We nemen de monorail hier op 200 meter van onze truck en rijden naar The Pavillion, een super de luxe winkelcentrum. We spenderen er gans de dag zonder problemen en gaan tegen de avond met Jean en Nathalie samen eten. Toni Roma, voor de kenners ribben als de beste. Het wordt terug laat en we kruipen gezellig in onze truck en genieten van een heerlijke nachtrust.


Vandaag, Zondag en Jean en Nathalie gaan de vlieger nemen naar Australië om er het wereldkampioenschap fietsen bij te wonen. We ontbijten laat en nemen dan afscheid. Jean geeft me nog al zijn GPS punten van Maleise en weg zijn we.

We rijden naar Mid Vally, waar er een Carrefour is. We willen proviand inslaan voor de lange trip. Dit is werkelijk the place to be, we vinden er bijna alles wat we willen en onze kar ligt broebelinge vol. We steken alles in onze truck en rijden, richting Berjaya Hills, maar na enkel kilometers houden we het voor bezien. Het regent pijpenstelen en we hebben geen zin om nog lang te rijden. We stoppen aan een benzinestation, met een grote parking en zullen morgen wel verder rijden.


Berjaya Hills.


Heerlijk geslapen en nu naar de bergen. Tegen de middag komen we aan in Colmar. Een door een rijke Chinees, Maleisiër na gebouwde Franse stad. Of alle toch een klein stukje ervan.

We parkeren op de mooi geplaveide parking en worden met de glimlach ontvangen. Dit ziet er hier goed uit. We duiken het stadje in, die in weze maar een paar honderd meter groot is en bestaat uit een dorpsplein en wat huizen. Het is wel mooi, maar zeer artificieel. We eten bij de Franse bakker, croissants en ontdekken een zwembad achteraan een hotel. We vragen of we mogen zwemmen, maar niemand weet wat mag en niet mag.

Dus we zwemmen maar. Het water is heerlijk koel, en we genieten. De rest van de dag spenderen we met rondhangen en het rustig aan doen. De temperatuur hier boven is perfect en we slapen hier fenomenaal. Het dorp ligt op een 800 meter boven de zeespiegel.



Fraser's Hill.


De volgende dag gaan we naar de Japanse tuin en de botanische tuin. We nemen de schuttel en moeten wel 200 trappen op en neer om die tuinen te bezoeken, het is een echte fitnesstraining. Maar de tuinen zijn wel mooi. Voor we onze matten oprollen gaan we nog even naar de konijnen farm, maar dat is maar een flauwe bedoening. Even na de middag bollen we het af en rijden naar Frasers Hill. Na een flinke klim naar 1500 meter hoogte komen we aan bij Fraser's Hill. De temperatuur hier is nog beter en we parkeren de truck op een parking aan het hotel, Smoke Hous. We eten nog een stukje, en kruipen dan in ons nestje. We genieten van de nachtelijke geluiden in dit tropische regenwoud.

 

Kuantan.


Heerlijk geslapen tot een uur of 5 en dan wakker liggen van de zaken van thuis, jammer!! Maar niets aan te doen. Na het ontbijt bollen we naar het aanpalende Deer land, ze hebben daar veel herten, maar het park is gesloten, doordat het gebedsdag is.

We rijden dan maar verder naar de Oostkust. Na enkele uren bereiken we Kuantan. We parkeren aan een shoppingmall, en zoeken een internetverbinding. Onze dochter is vandaag jarig en dat willen we niet laten voorbijgaan zonder haar te bellen. We zijn er immers nooit op haar verjaardag volgens haar. Het is nog te vroeg, en ik beoefen mijn geliefde internet hobby, online pokeren. Mama duikt het centrum in en koopt onze rekening leeg, haha!! In de late namiddag bellen we de jarige, ze is hier blij met onze gelukwensen, en vertrekt morgen voor een weekje op vakantie, dus dubbel blij!!

Tegen de avond verlaten we het centrum en zoeken een plaatsje aan het strand in Kuantan. Op het eerste zich blijkt dit een rustige plek, maar achteraf bekeken, was het een zware vergissing. Ik weet niet wat de Maleisiërs hebben met vuurwerk, maar gans de nacht knalden ze erop los. Niet normaal, uiteindelijk hebben we, uit frustratie, de truck om 2 uur s'nachts nog op een rustigere plek gereden.



Cherating.


Na een slechte nacht, maar een heerlijk ontbijt, rijden we nog even het centrum binnen om geld te wisselen. Een koffiepotje later, rijden we richting Cherating, een mooi strandplaatsje.

Na een kilometer of 40 zijn we er en rijden we prompt het strand op. In 4x4 en de kleine versnelling zal dit wel lukken, dacht ik dan toch. Niet dus, ik rij me helemaal vast, wat een sukkel ben ik!! Greetje, tussen kwaad en me uitlachen, ik heb het je nog gezegd!! Ja t'is waar, maar als ik me hier al vastrij, wat gaan we dan in Afrika beleven. Alle na wat bekomen, haal ik de zandplaten uit en mijn schupken. Ik laat de banden plat en begin te graven. Een paar vriendelijke Maleisiër komen me helpen, om de banden leeg te laten, want dat duurt meer dan een half uur per wiel. De 4 zandplaten zitten op hun plaats, de banden staan half plat, en hup we rijden de truck eruit alsof er niets aan de hand was. Iedereen blij en greetje ook, de zwembroek aan en genieten. Ik zweet me een oog uit en ben blij dat ik in de zee kan duiken. De rest van de avond willen we spenderen in een surf barretje op 50 meter van onze truck. Allen na een uurtje staan we hellemaal suf gebeten door de muggen. De vriendelijke eigenaar legt ons uit dat de muggen maar een uur erg actief zijn en dat is na zonsondergang, een uur lang en dan basta. Wel we hebben het ganse uur genoten. We vluchten naar de truck en krabben ons onnozel!! We kijken nog een filmpje en vallen dan als blokken in slaap, gisteren niet te veel geslapen!


Heerlijk geslapen en eigelijk een super plaats om wakker te worden. Je wordt niet alle dagen wakker midden op 50 meter van de branding. We ontbijten uitgebreid en op ons gemak en rijden dan met platte banden het strand af.

Eenmaal op de verharde weg, haal ik de compressor uit en laat de banden weer vollopen.

Dan is het richting Kothu Baru, helemaal in het noorden. We genieten van de mooie binnenweg en rijden op ons gemakje helemaal tot aan deze noord gelegen stad.

We stellen ons pal aan het strand, en lopen nog even het strand af voor we in ons huisje onderduiken tot de volgende dag.

Taman Negara.


Vandaag staat het Nationale park Taman Negara op ons programma. Het is een flinke rit van 350km dwars door het midden van Maleise en we vertrekken op tijd rond 9 uur.

De weg is prachtig, maar je moet wel wat tijd hebben, want het verkeer is traag. Maar we genieten met volle teugen. Maleise is het palmboom eiland bij uitstek. Er staan hier werkelijk miljoenen palmbomen, en die worden gebruikt om de palmolie eruit te halen. Mooi zicht om door te rijden.

Tegen de late namiddag komen we dan pas in het nationale park aan. Greetje blijft in de camper en ik ga nog even kijken waar we morgen moeten zijn. We vallen in slaap op de geluiden van het oerwoud.


Taman Negara.


We sprayen ons lijfje vol met insecten repeller, en stappen op de rivier af. Voor 1 ringit kan je de boot nemen, naar de overkant, en daar kan je van alles boeken. Wij nemen een boottrip, stroomopwaarts en gaan een kleine trekking maken tot aan een riviertje waar we kunnen zwemmen. Alleen ik zwem, want Greetje en het Duitse koppeltje die ons vergezeld vinden het te gevaarlijk met de rotsen. Ze missen het beste, want het water is de max. Na een uurtje of 2 staan we terug aan de ingang van het park. Later op de middag gaan we nog een dorp bezoeken met inboorlingen. Deze mensen leven nog steeds zoals vroeger, en tonen ons hoe ze vuur maken en blaaspijpen met giftige pijltjes. We kopen er ook nog een blaaspijp, als aandenken.

Helemaal authentiek, zal deze mooi hangen in ons nieuwe huis, en we kunnen er ook nog de inbrekers mee platleggen.

Tegen de avond gaan we samen met een Nederlands koppeltje op een drijvend restaurant eten. Het eten smaakt fantastisch en de plaats is echt heel mooi. We duiken ons nestje in en genieten van deze mooie omgeving.



Sepang GP Motoraces.


Het is vandaag donderdag en dit weekeinde zijn het de GP motoraces in het circuit van Maleise Sepang. We kennen daar een team in Moto GP 2 en gaan ze met een bezoekje verassen.

Het is een 250km en we rijden pas rond 10 uur weg. We hebben geen haast. Rond een uurtje of 5 komen we aan op het circuit.

We rijden de paddock binnen en vertellen voor welk team we komen, helaas zijn deze reeds verdwenen, naar hun hotel en zal het voor morgen zijn. We installeren de truck, dicht bij de ingang van de paddock en gaan de volgende dag vroeg aan de ingang post vatten. Na een uurtje wachten komen de mannen van het Antiono Banderas team aan en Danny ( de teameigenaar) is blij en ook verrast om ons te zien. Hij regelt pit passen en we kunnen genieten van het spektakel. Greetje spendeer de meeste tijd in de Vip ruimte met zicht op de racebaan en airco.

Ik daarentegen loop het circuit af op zoek naar alle bekende piloten en alle bezienswaardigheden. Ik ben in mijn nopjes.

We spenderen vrijdag, zaterdag en zondag op het circuit, en genieten met volle teugen. Twee Spaanse rijders worden dit weekeinde wereldkampioen, en het feest blijft niet uit. Toni Elias GP 2 en Jorje Lorenzo in de GP klasse.

Tegen Zondagavond rijden we richting Port Klang, waar we afgesproken hebben met Paul en Marita, een Nederlands koppeltje die ook met hun truck in Asie aan het toeren zijn.

Door de ellenlange file komen we pas rond 9,30 aan bij Paul en Marita aan. Ze zijn blij om ons te zien, we hebben reeds een tijdje e mail contact en nu pas kruisen onze wegen. We gaan samen nog een stukje kip eten bij KFC en duiken dan in ons bedje, morgen spenderen we samen.


Port Klang.,


In de voormiddag doen we wat inkopen in de Giant die hier on de hoek ligt en de rest van de dag spenderen we met onze Nederlandse vrienden, wat een gezellig stel. We praten honderduit over onze reisplannen en gaan samen zwemmen in de nabijgelegen jacht club. We kennen daar, enkele mensen en mogen gebruik maken van het zwembad. Tegen de avond gaan we met de zeilende Amerikanen, Jo reily en familie dineren op het water en duiken dan doodmoe in onze nest.


De volgende dag zijn we van plan om naar Penang te rijden in het Noorden, maar het is zo gezellig met Paul en Marita dat we nog een dagje samen spenderen. We eten in een gezellig koel restaurant en vinden het zo lekker dat we het s'avonds nog eens overdoen. We praten nog wat na en slapen heerlijk.


Penang.


De volgende dag nemen we onvermijdelijk afscheid van Paul en Marita en rijden richting Noorden Maleise. De autobaan is duur ( 10 euro) voor Maleisische normen, maar loont de moeite, en na een uurtje of 5 fietsen, staan we 370 km verder net voor George Town.

Daar spotten we een Mc en eten een stukje en daten volledig onze site op. Het is reeds donker en slapenstijd als we terug naar de camper lopen. Morgen gaan we naar Georges Town, onze visa voor Thailand ophalen en wat rondkijken.


Georges Town.

 

Deze morgen om 5 uur stond hier een Indiër in de vorm van een wachter van het winkelcentrum te vertellen dat we weg moesten. Ik had geen zin in veel discussie en heb hem lopen gestuurd. Toen we opstonden rond 9 uur kwam zijn collega ons vertellen dat het geen haast had om weg te rijden en we zelfs konden douchen in het aanpalende gebouwtje. Zo zie je maar weer India versus Maleisië, we zijn vlug uitgesproken, ze hebben geen kans die domme Indiërs. Lap!!, dat is ook van mijn lever!!

Na ons vlugge ontbijt rijden we over de lange brug die Penang van het vasteland scheid. George Town is een metropool en we rijden naar het centrum op zoek naar de Thaise Ambassade.

Niemand kent dat hier en uiteindelijk kijken we in onze Lonly Planet gids en steken het daar vermelde adres in onze GPS.

Een kopietje van de pas en wat pasfoto's, die allemaal vanuit een

auto genomen worden. Voor de achtergrond van de pasfoto's haalt de jonge man een blauw scherm te voorschijn. Op een HP printertje worden de pasfoto's gedrukt en na betaling van 5 euro zijn we klaar. De visa mogen we afhalen deze namiddag om 15,30h. We rijden richting strand en lopen er wat rond en eten een stukje in het Hard Rock cafe, lekker maar te veel!

Na het ophalen van de visa rijden we terug naar de plaats aan het strand en nestelen ons in een groot Visrestaurant pal aan de zee. We hebben reeds gegeten, dus drinken we hier iets.

Internet hebben ze hier niet, maar ik kijk op mijn i fone en er is verbinding. De laptop eruit en onze mail updaten. De lijn is van een hotel hiernaast en is dik in orde. We spenderen er de ganse dag, geniale plek aan het strand en lekker eten. We slapen zelfs op de parking van het restaurant, Golden Thai!

Er is wel wat beweging, er staan overal kraampjes en er zijn veel toeristen, maar we zijn moe en slapen als rozen.



Penang, op naar de Thaise grens.


Heerlijk geslapen, ondanks de drukke plek, even ontbijten en dan richting Tropical fruit garden. We gaan naar de tropische fruitsoorten kijken en hoe die gekweekt worden. Mooi om te zien trouwens, heb zo veel ananas verkocht als fruitboer, maar nooit gezien hoe die groeit. Onze gids leid ons door de tuin en toont ons bekende en minder bekende tropische fruit soorten.

Op het einde mogen we een drink naar keuze mengen en alle fruit proeven, wel lekker en interessant.

We ronden af met een opendeurdag van de camper, de eigenaar van de farm wil echt ons huisje zien en alle omstanders natuurlijk ook. Ik probeer een 28 Ringit (7€) de prijs van hun ingang te vragen, maar dat lukt me niet.


We rijden verder, naar een Batic fabriekje, even verderop.

Dit is bedrukken op stof, handwerk en mooi om te zien.

Na deze stop is het echt tijd om de Thaise grens gaan op te zoeken. Bij het uitrijden van Georges Town, doen een man me teken, je band staat plat. Lap onze band die e¡we in India stuk hebben gereden heeft het definitief begeven en moet vervangen worden. We rijden een willekeurige parking op en ik begin aan het ritueel. Krikje eronder, vijzen los, band van het dak, nieuwe erop, oude weer omhoog. In een zinderende hitte in de platte zon geen sinecure, ik drink 3 liter water op een uur en zweet me letterlijk te pletter. Uiteindelijk ligt alles weer op zijn plaats en na een heerlijke douche rijden we verder, richting grens.


We bereiken de Thaise grens maar laat in de namiddag, maar alles verloopt zeer vlot en een uurtje later hebben we beide grenzen, achter ons en zijn we Thailand binnen. We rijden nog tot aan de kust 80 km verder en het is reeds veel te laat en te donker naar Greetjes goesting als we onze eerste nacht in Thailand inluiden, Wat een dag, we zijn bekaf.


« prev top next »
top
Menu

Powered CMSimple | Template: ge-webdesign.de | Web support: website123.be | Login