Wijzijnweg.com

You are here:  Home > De reis > 2010 > Zuid India
top
Page

Zuid India

 

 De foto's kan je    hier   bekijken.

 

 

Van 1 mei tot 29 mei.

 

 

Kilometers gereden: 5300km.

 

Patna.

We vertrekken terug in India en worden onmiddellijk geconfronteerd met de slechte wegen. We rijden richting Calcuta, om vandaaruit naar Hyderabad te rijden, waar we een SFC ( Southern Fried Chicken) shop gaan bezoeken. De eerste in India ! Maar dat gaat nog een paar dagen duren, want ik denk dat het ongeveer 2000 km is. Tot Patna geraken we de eerste dag, en dat is 200km.

Als je op de Indishe wegen 200km rijdt ben je zoet voor een ganse dag. Het verkeer is knettergek en je moet constant attent zijn om geen ongelukken te hebben.

We parkeren net buiten Patna op een benzinnestation en nemen een moto riksja om naar de stad te rijden. We hebben er niet veel zin in, maar moeten een omvormer kopen, want de onze heeft het begeven. Tot deze gemaakt is hebben we een kleine omvormer nodig om toch een beetje electriciteit te hebben. Om de computer te doen werken en onze foto's klaar te maken voor de website. De rit naar de stad verloopt hectisch, zoals steeds in India en als de man er ons nog eens serieus wil opleggen voor de prijs word ik helemaal kwaad. Ik koel mijn woede op zijn riksja en sla per ongeluk zijn ruitje uit en het feest is kompleet. Alle Indiers stromen toe en komen het schouwspel bekijken. We lopen verder en beseffen dat die bedrieger ons ook nog in het verkeerde stadsgedeelte heeft gedumpt. Een vriendelijke jonge man die alles heeft gadegeslagen, spreekt ons aan en stelt voor ons naar het juiste stadsgedeelte te brengen. Na een uurtje riksja rijden aan de juiste prijs komen we aan bij de electronica winkels. Het is even zoeken voor we de juiste omvormer hebben, maar we vinden ons gerief en aan de juiste prijs.

Als we terug naar de camper willen rijden. moeten we hemel en aarde bewegen, om een riksja te vinden die ons aan het benzinnestation wil droppen. De jonge man ( wiens naam we vergeten zijn) komt nog even binnen in ons huisje en we bedanken hem voor de hulp. We geven hem een frisdrankje en een centje voor zijn hulp. We kruipen bekaf in onzen tram.

Bothgaya

Na een bedankje en een tasje koffie voor het personeel van de benzinnepomp rijden we verder richting Calcuta.

Er rest ons nog een 150km gewone 2 vaks ( soms maar 1 vak breed) baan en dan is het volgens onze wegenkaart snelweg.

We stoppen bij een benzinnepomp om te tanken en de vriendelijke, perfect Engels sprekende eigenaar zegt ons dat we hier op 10 km van Bothgaya zijn en dat het echt de moeite is. Ale het was niet gepland maar, we zullen eens gaan kijken. Het is de plaats waar Budha himzelf verlicht is geworden, en de boom waaronder dat gebeurt is staat er zelfs nog, ale dat moeten we zien he!!

We parkeren onze truck net voor de site en lopen dan de tempelverzameling binnen. Eerst gaan we wat eten, want onzen eetzak rammelt tot in keulen. De ingang voor de tempel en de budha boom is gratis, behalve als je een camera mee hebt.

Je moet dan alleen opletten geen foto's te nemen, als ze het zien. Maar dat lukt aardig en na een half uurtje staan we weer bij de uitgang. We kijken nog even onze mail na en rijden dan verder tot op de autostrade.

Het is al aardig in de namidag en we willen een wasje doen, dus stoppen we aan een pomp en vragen of we wat stroom mogen gebruiken. Geen probleem, zegt de man, doe maar, hier is het stopcontact.

We smijten onder grote belangstelling de was in de machine en hup, we wassen!! Niet lang natuurlijk, want in India duurt stroom meestal niet te lang. Om een lang verhaal kort te maken, na een nachtje stroom op en af was de was half gedaan en kleddernat hebben we hem dan maar in de wagen opgehangen. Wat een miserieland!!! Ze hebben hier nog geen deftige stroom. De generator ( die te zwak was voor onze was te doen) heeft de ganse nacht staan draaien en in totaal is er 50 minuten stroom geweest op gans de nacht, tof he!!

 

Calcuta.

We rijden verder op de prachtige snelweg, waar we geen bal voor betalen, want voor buitelandse voertuigen blijkt die gratis te zijn. Meestal laten ze ons gewoon doorrijden. In het Noorden was er nog wel eens wat discutie over wel of niet betalen, maar hier zijn we het met elkaar meer eens en is het resolut niet betalen.

Vandaag draaien we er net over de 400km door en dat is in India een record. Er is niet zoveel te beleven op deze weg, maar de weg alleen al is de moeite om te rijden. Als je zoveel slechte wegen gehad hebt, ben je blij eens een goede weg te hebben. Er zijn wel stukken die nog niet klaar zijn, maar het grootste gedeelte is heel mooie 4 vaksbaan. Je kan er niet snel rijden, maar het rijdt wel lekker. Op zo een betaalde ( niet voor ons) 4 vaksbaan autoweg kom je als spookrijders vanalles tegen, fietsers, moto's, auto's, trucks, alle! alles waar wielen onderstaan rijdt hier de verkeerde kant uit. Je moet dan ook super opletten, want iedereen vindt dat hier normaal dat ze spookrijden. Dan nog eens alle dieren die op de autostrade lopen, en de boel is compleet.

Je kan het verkeer in India niet echt uitleggen je moet het meemaken. Op een bepaald moment rijden we bijna een koe overhoop, Je kan niet alles zien he! Pas op ik versta hun geloofsovertuiging, maar koeien op de autosnelweg vind ik er toch over!!

We stoppen net na Calcuta bij een benzinnepomp en mogen daar binnen op een omheinde parking staan.

De temperatuur valt mee en we slapen heerlijk.

Cuttack.

We smijten de tank vol met diesel, en rijden verder richting Hyderabad. Het is ongeveer nog een 1500km, maar we hebben de tijd en de weg is super. We hebben in kathmandu enkele cd's gekocht en draaien die op volle toeren. De Indiers die ons zien passeren denken dat we aan de dope zitten. Greetje zingt als de beste en danst haar zetel uit zijn veren.

s´Midags stoppen we aan een restaurantje en er is een wasserette naast. Ale een Indische wasserette he!! De man kan me geen prijs maken voor een was, maar we geven hem toch een mand vol. We vragen wat stroom en smijten onze was machine ook vol. Na een dik uurtje hebben we 2 machinnes gewassen. Zijn prijs is te Europees en ik doe hem in 3 en hij is nog tevreden.

We rijden tot net voor Cuttack en stoppen zoals steeds aan een benzinnepomp. De eigenaar komt ons tegemoet gelopen en zegt waar we mogen parkeren. Dat ziet er een vriendelijke man uit. Na kennis gemaakt te hebben, verfrissen we ons even, en we springen op zijn moto ( Honda 175cc) en rijden naar het volgende dorp, waar een internetcafe is. Met 3 op de moto en in het donker is een hele beleving. De man dropt ons en komt ons 2 uur later weer ophalen. Dit is waarempel Iraanse vriendelijkheid!!

Nadien willen we hem nog een colaatje betalen, maar hij wil er niet van weten,wij zijn zijn gasten en hij betaald. We praten wat over zijn zaken, hij heeft 3 benzinnepompen en 400 cement trucks. Hij heeft ook nog 9 broers en die doen ook allemaal zaken.

Wat een vriendelijke man, we zijn blij verast!! We nodigen hem uit voor de koffie morgenvroeg en kruipen in ons bedje.

 

..........................

De vriendelijke eigenaar komt s'morgens op de koffie, en we nemen afscheid en rijden verder. Deze mensen doen ons toch inzien dat er in India ook echt vriendelijke en gastvrijie mensen rondlopen. Het is een welgekomen afwisseling van wat we reeds meegemaakt hebben. De snelweg loopt door het centrum en het is heel stressie rijden. We krijgen er genoeg van om hier rond te rijden en het wordt een niet plezante dag op gebied van verkeer. We rijden 2 uur op de eerste 40km en als we dan vrije baan hebben gaat het nog niet vlot. We stoppen uiteindelijk tegen de avond en zijn helemaal onder de stress. Greetje is het ook kotsbeu en het is echt geen pretje meer om hier te rijden. Ik zie dat we nog een tweede aanrijding gehad hebben aan de rechterkant, en we weten zelfs niet waar het gebeurt is. We laten de truck wassen bij een wasstation in de buurt van het benzinnestation en de man is zo vriendelijk dat hij zelfs geen geld wil voor de was. Ik stel dan voor om het personeel een tip te geven en dat wimpeld hij ook af, hij regeld het wel, goed reis verder zegt hij!! We trekken terug naar het grote benzinnestation en kruipen in onze nest. Het is broeiend warm en met de koeler op geraken we niet onder de 30 gr. We slapen dan ook maar de helft van de nacht en als kers op de taart worden we om 6.30h ( als we eindelijk terug in slaap gevallen zijn) gewekt door een bende nieuwschierige Indiers die luid staan te praten aan ons slaapkamervenster. We vragen ze of ze willen weg gaan, maar dat is voor hun Chinees en ze blijven lekker voort onze camper bespreken.

We staan dan maar op en om 7,30 zijn we al aan het rijden. Hyderabad is op 250km van hieruit en de eerste 30km is autosnelweg, maar dan is het drukke 2 vaksbaan. We rijden enkele uren en stoppen in een nieuw gebouwde foodcourt op 120km voor Hyderabad. Het lijkt zeer Europees en ziet er kraaknet uit. Het eten is niet slecht, maar door het vroege uur kan je alleen ontbijten. De eigenaar komt ons groeten en we vertellen hem waar we naar op weg zijn, namelijk de SFC shop in Hyderabad.

De man is erg geintreseerd en we geven hem een SFC brocure. We praten nog wat na en rijden dan tot op 15km van Hyderabad waar we wat willen slapen voor we de stad binnen rijden. Na wat rusten rijden we verder richting centrum Hyderabad en na wat zoeken en een hektische drukke rit in het centrum komen we aan bij de SFC shop. De eigenaar is er even niet, en zijn broer verwelkomt ons. Hij verteld dat zijn broer, deze avond vanuit Dubai naar hier komt. Hij woont namelijk in Dubai, maar heeft een SFC shop geopend in zijn geboortestad, Hyderabad. We praten wat met de broer en tegen de avond, rijden we met de chauffeur naar de luchthaven om Mr Shameer af te halen. De luchthaven in Hyderabad is nagelnieuw en hyper modern, de moeite om te zien.

We drinken er wat en na een tijdje is Shameer er. De gedreven dertiger, woont in Dubai en heeft ook zaken in Hyderabad.

We rijden samen terug naar de SFC shop en maken het nog gezellig laat. We slapen voor de winkel in het midden van het centrum, maar door de wachter die bij de winkel waakt, slapen we heel rustig.

We slapen dan ook een gat in de dag, en zijn pas laat in de morgen bij de levenden. We duiken de shop in en doen wat werk op internet. Shameer komt pas laat in de namiddag boven water en dan spenderen we de rest van de dag met het overlopen van de marketing strategie van de shop. Wij hebben 10 jaar 5 SFC shops gehad en Shameer is nog maar 3 maand bezig en heeft nog nooit een restaurant gerunt. De shop loopt nog niet helemaal zoals het zou moeten op gebied van omzet en we denken samen dat het aan de Indische drang naar zware pikante voeding ligt. De kip is dus niet pikant genoeg en daar wordt aan gewerkt.

Laat op de avond, gaan we nog samen eten in een heel tof restaurant wat verder in de straat en dan kruipen we doomoe in ons nestje dat nogaltijd voor de winkel is geparkeerd.

Vandaag is het zondag, maar alle winkels zijn hier open en we gaan shoppen. We mogen de prive chauffeur van Shameer gebruiken en we rijden naar het modernste shopping centrum in Hyderabad. Pas open en de GVC one shopping is van de soort waar wij van houden. Leuke winkels en toffe cafetarias waar ze lekkere koffie hebben. We spenderen gans de dag shoppen en kopen wat spullen in voor de verdere reis. Onze nieuwe airco cooler heeft er deze nacht de brui aan gegeven, de pomp die het water verdeeld is naar de filistijnen. We zien in de mall een super moderne uitvoering van de Indishe airco en twijfelen geen moment. Onze privechauffeur komt alles inladen en we rijden in de late nammidag terug naar onze truck aan de SFC shop.

Shameer was al ongerust waar we bleven, maar we leggen onze dag uit en hij begrijpt het. De oude airco cooler schenken we aan de chaffeur en de nieuwe instaleren we in onze camper. Hij is wat groot uitgevallen, maar koelt als een tierelier!!

Onderweg hebben we ook nog Belgische butter scoths ( een taart dus) gekocht voor de staff van de shop.

Gisteren kwam er onverwacht bezoek in de winkel, het waren de mensen van de MAN garage in Hyderabad en ze waren verheugd om onze wagen te zien. We gaven ze een complete rondleiding en spraken af om maandag bij hun langs te gaan om wat spullen te herstellen. We sluiten de avond af met een lekker diner bij de Chinees, en het was lekker, amai!! Dan kruipen we in onze truck om te slapen. Normaal parkeren we de truck op de parking voor de winkel, maar er moeten dan steeds kabels omhoog gehouden worden en we laten hem voor de laatste nacht gewoon langs de weg staan voor de shop.

Lekker geslapen, alleen heeft er gisterenavond nog iemand op de truck geklopt, dachten we!! Later bemerken we dat er een bus tegen onze achterkant heeft gereden. De schade is beperkt, maar toch wel jammer!! Die Indiers slapen bijna altijd tijdens het rijden. We rijden om 9, 30 h naar de MAN garage. Ik ben er zaterdag met de chaffeur van Shameer naar toe gereden om de locatie in onze gps te steken. Dus nu kunnen we er gewoon heen rijden. Het verkeer is superdruk en het duurt wel een uurtje om de 14 km af te leggen tot de garage. De manen in de garage herkennen ons direct en zijn blij ons te zien. We leggen onze problemen uit en een voor een, verdwijnen ze als sneeuw voor de zon. Onze moto lift krijgen ze niet helemaal in orde, maar al de rest is gerepareerd. Als we om 17 uur de rekening vragen, blijkt de grote baas te beslissen dat alles gratis is en ze gewoon blij zijn om ons te kunnen verder helpen op onze reis. We zijn blij verast, en moeten toch toegeven dat er bij de Indiers ook leuke mensen zitten die het echt goed met je menen. Trouwens we moeten toegeven dat de mensen in het Zuiden van India, toch wel echt anders overkomen dan die gasten uit het Noorden.

We mogen in de garage blijven slapen en nemen de moto om naar Shameer te rijden, morgen bollen we verder en we willen de laatste avond nog samen spenderen.. De brandende hitte verschroeit ons op deze rit. Het is niet super warm ( 42 gr) maar het is super vochtig. We gaan samen nog even lekker eten, en nemen dan afscheid. Het was heel leuk om hier te verblijven en we zijn als koningen ontvangen. Ook hebben alle dagen van die lekkere chicken burgers mogen eten. Bedankt Shameer en we wensen je het beste!

We rijden met de moto om middernacht terug naar de MAN garage. Het verkeer is niet te druk, maar de vervuiling en het stof is niet te harden. Het is onbeschrijfelijk om uit te leggen wat je hier allemaal in je gezicht krijgt bij het motorijden. In de truck moet ik dan ook echt onder de douche om alles weer normaal te krijgen. We slapen zalig onder het dak van de open garage.

Om 9,30 kloppen ze aan de deur, deze keer geen vervelende Indier, maar het personeel om nog even iets te maken aan onze lift.

De mecanieker probeert nog een laatste ingreep, maar het helpt niet echt. Om 11 uur nemen we afscheid van al het garage personeel en de grote baas. Ze willen nog een fotootje met de truck en zijn heel blij ons geholpen te hebben. Ik heb gisteren een mail naar MAN Duitsland gestuurd om hun te vertellen van de super service van deze garage in Hyderabad.

De mecanieker wil nog een proefrit met mijn wagen maken, hij is echt onder de indruk van onze TGM. Met de schrik in mijn hart laat ik hem een stukje op de weg rijden, hij zeer blij en ik nog blijer dat alles goed verloopt!!

En dan zijn we weg, richting Bombai, Mumbay noemt het nu, ik vond Bombai leuker! Het loopt al aardig tegen de middag en we gaan een stukje rijden. Bombai ligt op 700km van Hyderabad, en daar gaan we vandaag niet meer geraken. De weg is goed, maar zo vol van vrachtwagens dat we na 280km stoppen aan een benzinnestation om te overnachten. Morgen rijden we verder, richting Bombay.

 

 

Lekker geslapen, en lang, amai. We kropen er om 8,30 in en werden wakker om 9,30 s'morgens. De 4 dagen met Shameer in Hyderabad zijn niet in de koude kleren gaan zitten, alle dagen na middernacht in ons bed en dan die broeiende hitte erbij maken je doodmoe!! Vandaag rijden we verder richting, Bombay. De eerste 100km rijden we meer dan 3 uur, het verkeer is superdruk en traag, nie normaal. Later wordt het beter en krijgen we zelfs een autostrade, die we in India nog niet hebben gezien. Drie vakken, en de trucks rijden links, dat is ongewoon in India. Je kan dus doorrijden op het rechter vak. En dat doen we ook, voor de eerste maal in 8000km zet ik terug mijn cruisecontrole op. We rijden 100km per uur en dat voelt raar in India.

Het is reeds laat in de namidag en in Bombay geraken we niet meer, dus zoeken we een geschikte slaapplaats, en wat dacht je een Mac Donalds op de autosnelweg. Met een ruk aan het stuur staan we op de parking. We eten onze buikjes rond met Veggieburgers en duiken dan een gekoelde cafetaria binnen om een lekker kopje koffie te nemen voor we gaan slapen.

We staan hier langs de autosnelweg aan een busstop en hopen, dat we rustig slapen.

 

Bombay, Mumbai.

Om 5.30 was het prijs!! Er wordt hard op de camper geklopt en terug nog harder op de deur. Als je aan het slapen bent, schrik je er erg van en is het heel vervelend. Ik doe de venster open en er staat een man in het Indisch te praten tegen me. Het blijkt later een van de gasten van de car wash hier wat verderop te zijn. De reden om ons om 5.30 wakker te kloppen, kan je alleen toewijten aan zijn achterlijk Indisch brein!! Geen normaal mens kan dit anders uitleggen.

Natuurlijk kan ik niet meer slapen en sta dan maar op, om te ontbijten bij de Mac Donalds, die is toch 24 uur open.

Later wil ik nog even vragen aan de man wat zijn beweegredenen waren, maar die is natuurlijk pleite, en het zijn allemaal andere gasten aan de car wash, die geen jota engels spreken.

Greetje die slaapt lekker door en pas om 9 uur kruipt ze uit de veren, om dan samen met mij nog eens te ontbijten in de koele cafetaria van gisteren. We ontmoeten er een jonge man, die heel vriendelijk al onze vragen over Bombay beantwoord en uiteindelijk zelfs voorsteld om voor te rijden en ons de weg te tonen in de stad. Nu de stad zelf vinden we ook wel, maar een geschikte plek om te overnachten in zo een grote stad, is wat anders. Chau is zijn naam, en hij is fotograaf, zijn uiterlijk is Chinees, Indisch en dat bevestigd hij ook. Hij is van Pune, maar woont in Bombay.

Na een uurtje rijden staan we op een parking voor bussen, niet zo ver van het centrum. De gehaaide parkingbewaker ziet onze truck en maakt zijn parkeerprijs naar het uitzicht van onze wagen. De van de pot gerukte man vraagt ons 50 euro, om 2 nachten te blijven ! We verhuizen direct en zoeken met Chau een lekker plekje langs de zee op maar enkele kilometers van het centrum.

Gratis en perfect, we nemen afscheid en wij duiken in een taxi, richting Gates off India. De man rijdt er toch nog een half uurtje op door het drukke verkeer. Scheel van de honger duiken we terug een Mac Donalds binnen.Twee vegies en een kip burger. Later staan we aan het monument van de Gates off India. Wel mooi, maar eigelijk niets speciaal. Het hotel dat hier onlangs nog belegerd geweest is door teroristen, staat ernaast. Prachtige versierde paardenkoetsen rijden langs de promenade.

Het is niet zo warm, 35 gr, maar wel vochtig en we duiken een gekoelde cafetaria binnen om wat te bekomen. Daarna meteen AC taxi ( eentje met airco) naar een mooi shopping center in een ander stuk van de stad.

We spenderen de rest van de dag met shoppen en nog wat inkopen voor de camper, en sluiten af bij een super restaurant, waar alle rijke Indiers ons bekijken als een 8ste wereldwonder. Waarschijnlijk door de kleding die we dragen in het klasse restaurant. We vegen er ons broek aan en genieten van het supper lekkere eten. Voor de liefhebbers het restaurant noemt, Punjab Grill By Jiggs Karla, en is gelegen in het Mill shopping center. De moeite waard om je ervoor te verplaatsen.

Daarna rijden we met een andere AC taxi terug naar de camper. We zijn uitgeput, maar maken nog een verplichte wandeling, om de truck op normale temperatuur te laten komen. Met de motor aan, kunnen we het woongedeelte afkoelen. Er loopt hier veel te veel volk, maar na 12 uur moet ierdereen hier weg en blijkbaar wij ook dus. Greetje maakt een praatje met de verderopgelegen politie post en komt met het goede nieuws dat wij mogen blijven voor een nacht. Dat is prima, want morgen, lopen we hier nog wat rond, en rijden we door, richting Goa.

 

Goa.

We zijn deze nacht niet gestoord en hebben dus lekker kunnen slapen. We maken ons klaar en gaan ontbijten even verder in een koffieschop die we gisteren gespot hebben. Na het ontbijt vertrekken we richting Goa, een kleine 700km denken we. Eerst een uurtje of zo uit de stad rijden, want Bombay is een grote metropool, met druk verkeer. Na een dikke 2 uur rijden we op de snelweg en maken kilometers. Het verkeer blijft uitkijken, zelfs op de snelweg, als ik een vrachtwagen nader blijft die na zwaar op de luchtclaxon te staan toch nog een stuk, op mijn vak rijden. Als hij uiteindelijk uit de weg gaat, stop ik op zijn hoogte, en doe teken of hij aan het slapen is. De man bekijkt me met zatte ogen en doet teken dat hij gedronken heeft!! Lachend wuift hij me uit, welkom to India!!! Het was tegen de middag dat we vertrokken zijn en dus rijden we niet zoveel meer, voor we stoppen om te slapen. We hebben voor de eerste maal een wasje gedraaid al rijden en het valt mee. De stroom is gratis en de was is ook gedaan. Je moet wel wat mooie baan hebben, anders schud de machinne te veel. We stoppen bij een benzinnestation om te overnachten en als ik nog een wasje wil draaien op de batterijen springt de zekering. Weer geen stroom meer. Gelukkig kunnen we onze kabel in een stopkontact steken bij de toiletten en zo de was verder draaien. Morgen kijken we wel even wat er nu weer stuk is!!

Panaji.

We hebben 330km afgelegt en moeten er nog ongeveer hetzelfde rijden vandaag. De weg is autobaan en loopt goed. De laatste 150km zijn gewone 2 vaksbaan en die vergen wat meer tijd en geduld. Bovendien is de weg kronkelend en op en neer, wel heel mooi, maar super vermoeiend. Op 30 km voor Panaji stoppen we even voor een dutje, want we zijn bekaf. Na een stevige tuk rijden we verder tot in Panaji, daar kijken we wat rond, maar uiteindelijk rijden we naar Calangute beach.

Daar is een grote busparking en dit lijkt wel geschikt om te slapen. Als we proberen onze moto uit de garage te halen weigerd die volledig dienst. Die garage daar gaan we nog wat mee meemaken!! Dit zullen we ook morgen eens bekijken, want nu hebben we genoeg gehad. Een fransman komt een praatje maken. Vriendelijke man die hier 6 maanden per jaar verblijft en ons geschikte info kan bezorgen waar we moeten zijn en niet. We krijgen ook nog bezoek van de politie die de wagen wil inspecteren, maar daarvoor zijn ze niet op het goede adres hoor, buiten de wasmachine en wat luiken aan de buitenkant krijgen ze niets te zien. Zoals altijd in India staat er een bende volk rond de kamper en wil iedereen wel wat weten over ons. We nemen afscheid van de Fransman en stappen naar het strand op nog geen 500 meter van de parking. Het is niet broeiend heet, maar wel vochtig. Goa is aan de laatste 2 weken bezig en dan is er de monsoon (regenseizoen) en sluit hier alles. Alleen Indishe toeristen zijn hier nu nog, wat een verkeerde tijd om hier te zijn, we hebben al genoeg Indiers gezien in India !! In Goa hadden we graag andere toeristen gezien.

Calangute beach.

 

Voor waar we staan is het bijna onmogelijk dat er niemand ons heeft wakkergeklopt, of gestoord. We zijn in Goa en daar zijn de Indiers anders dan in de rest van het land. Heeft het iest te maken met de geloofsovertuiging, ik weet het niet, maar in Goa zijn de meeste mensen Indiers Christenen. Ze kunnen kijken zonder handen, laten je meer gerust, zijn respectvoller, maar niet properder dan in de rest van India!!

We eten een breakfast aan de zee, en worden geconfronteerd met de stank van verbrandend afval. Wat een jammere boel, zo een mooi strand en dan alles zo vuil. Het lijkt wel of de Indishe bevolking niet kan leven zonder een afvalhoop in hun nabijheid.

Overal vind je afval, en alles wat ze in hun handen hebben laten ze vallen waar ze staan, wat een kieszakken. En om de boel compleet te maken staan ze alle 5 voeten nog te rogelen, zoals de Chinezen, alleen bij een Indier komt er een halve liter vocht van tussen zijn tanden!!

Ale! we ontbijten ons ontbijt in de hoek waar het het minst stinkt en gaan dan naar de truck om onze zwemspullen te halen. We hebben gisteren een zwembad gevonden waar we mogen zwemmen als we er eten !! Haha weer bedrogen, als we willen zwemmen staat er een madam te zagen dat we moeten betalen per uur. Voor ons geen probleem, maar die man gisteren zei dat als we hier aten, we mochten zwemmen! We betalen 100 roepies( 2 Euro ) per uur en genieten van het heerlijke zwembad, dat geen afkoeling bied, omdat het water te warm is, maar tocht je lijf wat antieplak bezorgt. In Goa ( in deze tijd van het jaar) is het zeer vochtig en je lichaam, plakt de ganse dag. Na een uurtje zwemmen, rekennen we af, en storten ons op de technishe problemen van onze truck. De garage heeft kuren, en die moeten we maar in Bangalore proberen op orde te krijgen. Alles werkt nog, maar gaat stram.

De zekering, die gesprongen is vervang ik door een zekering die ernaast staat, en er springt een vonk uit en ze is ook naar de filistijnen. Werk voor later, er moet ergens een kortsluiting zitten, die moet ik eerst zoeken, want mijn zekeringen zijn op!!

We laten alles voor wat het waard is en gaan genieten van deze streek. We doen dit op een originele gepaste manier, met een brok Indische, Engelse, nostalgie. We huren een Royal Enfield om de streek te verkennen. De belachelijke huurprijs van deze moto, maakt dat we het ons niet aantrekken, dat het reeds middag is en ze deze dag als een ganse dag rekenen! De man vraagt ons, 900 roepies ( 18 euro) voor 2 dagen moto verhuur. De moto is nieuw en heeft pas 6000km op de teller staan. We stampen hem tot leven en zijn blij met de verkoeling die de wind ons bezorgt. Het is rond de 35 graden, maar super vochtig. De versnellingsbak, staat rechts en de rem links en dat is even wennen. Ook zijn de versnellingen omgekeerd, een versnelling hoger is naar beneden. De bak rijdt goed, en we genieten van de streek aan een Indische snelheid!! We tuffen door deze prachtige streek. Het landschap bestaat uit groene beplanting, die leiden naar prachtige baaien, met heerlijke zandstranden. Goa is mooi en idiaal. om te chillen. Je kan hier helemaal tot rust komen in deze prachtige omgeving. Alleen de vele stortplaatsen en de Indiers die hier nu vakantie houden verstoren een beetje de pret!! Ook het weer zit niet echt mee, onze koppen verbranden,zelfs al zijn ze ingewreven met een beschermingsfactor 50. De zon is ongenadig en door de frisse moto bries voel ik niet dat mijn kopken verbrand.

We rijden van strand naar strand, en drinken ons helemaal vol, om het verloren vocht goed te maken. Na een kleine 100km op de Enfield, doet alles pijn, wat een moto!! We sluiten de avond af door nog een zwemdonatie aan het hotteletje en zoeken dan een gepast restaurant om onze lege magen te vullen. We zijn bekaf door de hitte en kruipen reeds rond 8 uur in onze broeiend hete camper. We laten de motor enkele uren de boel koelen, en dromen van een volgende dag in dit Indishe paradijs!

Shahakari Spice farm.

Te warm deze nacht, 32 graden, moeilijk om te slapen. We zijn dan ook niet echt uitgeslapen. We halen onze Royal Enfield van zijn stal, bij de verhuurder, en gaan ontbijten. Het hotelletje, Cavala, met anex restaurant heeft heerlijk ontbijt en dat laten we ons niet ontglippen. Na het onbijt gaat het richting Spice farm. Deze plantage ligt op 30km van Panaji, de bergen in langs de weg die we gekomen zijn. Het is broeiend heet en we zweten onszelf te pletter. Halverwege moeten we echt eens stoppen om ons vocht bij te vullen en dan pas halen we de plantage. Dit klimaat is echt moordend en we zien er naar uit door met de olifanten nat gespoten te worden. Je kan er namelijk ook olifanten wassen in een beekje en dan mag je erop zitten en spuiten die je helemaal onder water. Maar eerst de kruidentoer. We worden rondgeleid in een klein stukje plantage en allerhande kruiden worden uitgelegd en getoont hoe ze groeien en wat het verwerkingsproces is. Je ziet er groene slingers groeien, langs een struik, en dat is vanille, deze wordt dan bewerkt en na een proces van meer dan een jaar krijg je de zwarte vanillestokjes die daardoor dan ook zo duur zijn! De plantage is mooi, en we worden als door een oerwoud langs de verschillende kruiden geloodst. Op het einde krijg je nog een eetmaal en kan je ook natuurlijk kruiden kopen. We ontmoeten er een Nederlands koppeltje, Robin en Marloes, die hier op vakantie zijn, vanuit Dubai, waar ze wonen. Na de toer, praten we nog wat samen, en wisselen we contacten uit en nemen afscheid. Wij naar de olifanten!! Er zitten er drie, mama, papa en een kleine. De vader is 48, net als ik, en de kleine,12 en de moeder mogen we wassen. Hij baant zich een weg door de smalle paden en stapt op zijn gemak het ondiepe riviertje in. Dan komen wij met een stuk cocosnootschelp, en mogen we de huid schrobben. Daarna kruipen we op de rug en spuit hij ons van onder tot boven nat. Het is een welgekomen verfrissing en leverd mooie plaatjes op. We nemen afscheid van de fanten en het is tijd om weer op de Enfield te springen, richting Panaji. We maken nog een toertje in de omgeving en gaan dan naar een internetcafe om onze mail eens op orde te stellen. We zijn enkele uren zoet, want het is een week geleden en er zit een hoop mail.

Daarna laat ik mijn kopken nog eens kaal scheren, Greetje ook naar de kapper en gaan we nog een stukje eten en is het al aardig laat geworden, tijd om weer een rustige hete nacht te beleven in onze persoonlijke sauna mobile!!

Weg uit Goa.

Heel weinig geslapen, nog warmer dan gisteren. In feite willen we hier nog wat blijven, maar is het klimaat niet te doen, t'is gewoon te warm en te vochtig, we zijn hier weg!! We nemen nog even de Enfield om te gaan ontbijten en dan stappen we de truck in en rijden we richting Bangalore. Dit zal wel een dagje of twee rijden worden, want deze stad ligt op een 700 km van Goa.

De eerste 150km hebben we reeds gereden om in Goa te geraken en neemt ons door de bergen. Het is een prachtige weg die zich door de bergen kronkeld, en ons groene landschappen bezorgd, met tropische boomsoorten. We rijden door een natuurpark, waar we de vorige keer apen gespot hebben. Nu gaan we even stoppen, greetje heeft haar koeken klaar liggen!!

We zoeken en we zoeken, maar de apen verstoppen zich uitstekend. Opeens zien we er een bende, we stoppen langs de weg en ze vluchten een stukje in het bos. We leggen koeken voor hun klaar en wachten geduldig tot ze die komen opeten. De schrik zit er goed in, maar uiteindelijk wint de honger van de schrik en komen ze een voor een een koekje wegpikken. Greetje geniet van het schouwspel en we blijven tot de laatste koek, voor we verder rijden.

Na de bergweg, is de autobaan aan de beurt en schieten we goed op. Er hangt een zware regenbui aan de horizon. We parkeren de truck na 370 km aan een benzinepomp en het begint langzaam te druppelen, de temperatuur daalt, tot 28 graden en we zijn blij met deze afkoeling. Als we lekker aan het slapen zijn breekt er een tropisch bui uit van jewelste. Het bliksemt zo hard dat de hemel verlicht blijft. Het regent bakken water en de temperatuur in de camper zakt tot 22 graden, wat een zegen, we slapen de klok rond en zijn blij met de welgekomen verfrissing.

Bangalore.

We vertrekken pas rond de middag, want we hebben zo lang geslapen, niet normaal. We waren reeds een tijdje te weinnig aan het slapen en dat halen we nu in. Er rest ons nog een dikke 300km tot Bangalare, en we doen het rustig aan. De weg is autobaan en aan de tolhuisjes legt greetje rustig uit dat we reeds 8000km rijden en nog geen tolweg betaald hebben. Soms duurt het wat, maar meestal mogen we gewoon verder rijden. Op 120km voor Bangalore is er toch wel een sloeber die ons niet laat rijden en ons 81 roepies ( 1,5 euro) aanrekend. Ons record om niet te betalen in India ligt aan diggelen!! De volgende tolboot mogen we gewoon weer doorrijden, jammer van die enen, al hoewel het reeds de tweede is die ons rekend, maar de eerste keer was uit onwetendheid en die telt niet. We rijden tot op 28 km van Bangalore en het wordt donker, we zoeken een benzinne station op en eten nog een stukje, en genieten van de koele temperaturen. Het is hier terug tegen de 25 graden, door de aankomende regen. Wat een plezier om in te verblijven, na maanden boven de 40 graden te hebben geleefd!! En als het dan geen 40 was zoals in Goa voelde het als 50 graden door de vochtigheid. We duiken in ons koele bed,en genieten van dit nieuwe klimaat. Slaapwel!!

We rijden het stad centrum binnen en zoeken een airco gekoelde shoppingmall, de temperaturen zijn wel ok, maar het is altijd fijn om gekoeld te kunnen shoppen. We bellen het contact dat we in Goa ontmoet hebben, en met deze man spreken we af even buiten de stad. Hij toont ons waar we morgen met onze wagen mogen gaan en ze ons kunnen helpen. We slapen aan een shopping center, waar ze ons eerst zeggen dat het ok is en dan later pas om 22 00h komen vertellen dat we verder moeten rijden. Ja hallo, lekker niet!! Dat had je vroeger moeten zeggen is ons antwoord. We nemen nog een toektoek naar een Mac Donalds en gaan dan lekker slapen.

De bewaker komt om 8 uur reeds kloppen om ons te wekken, maar het geeft niet, we zijn reeds wakker. We rijden naar de garage hier wat verder en een vriendelijke man Buba, helpt ons met al onze problemen aan de wagen. Ze bezorgen ons zekeringen om te vervangen en maken de ketting van de garage die los geschoten is. We hangen de camper aan de stroom en draaien alle was die we achterstonden. Na 4 machinnes gewassen te hebben is de dag compleet. Greetje maakt nog pannekoeken voor de arme kindjes in de buurt, en om 1800h is alles gerepareerd De factuur is zoals de vorige keer zonder nummers, gratis dus!! De eigenaar van de garage nodigt ons nog uit naar zijn huis om te eten. We spenderen een leuke avons en zijn vrouw heeft heerlijk gekookt. Zijn vriend die in Canada woont is er ook en hij wil alles weten over onze reis. Het wordt behoorlijk laat en als we terug aan de truck komen, zijn staat er nog een ganse meute die onze woning wil bezichtigen. We geven ze per 3 een rondleiding en ze vinden het fantastisch! We praten nog wat en nemen dat afscheid, den tram in en slapen. Wat een dag, en weer eens India op zijn best, vriendelijk behupzaam en gratis, Ongelofelijk!!

Vandaag is het Zaterdag en we rijden naar een waterpark, Wonder La genoemd. Het ligt op een 40km vanuit Bangalore, maar de weg is goed te rijden. Alleen moeten we deze keer wel tol betalen, de man wil van geen uitleg weten en laat ons alleen verder rijden als we betalen, onze statistiek ligt aan diggelen!!

Het park is van Westerse makelarij en kraaknet. De ingangprijs is Indisch en goedkoop. We genieten van de heerlijke verkoeling in het water. Het krioelt er van de Indiers en we zien er geen enkele toerist. Het is wel raar om al die vrouwen te zien baden met hun kleren aan. We spenderen er de rest van de dag en rijden dan richting Chennai, waar we morgen de papieren regelen voor de verscheping van onze truck.

Chennai.

De weg naar Chennai is een 4 vaksweg, en loopt lekker. De tolhuisjes zijn vriendelijk gericht en we moeten weer niet betalen.

We komen in de nammidag aan en rijden rechtstreeks naar het bureau van de verschepingsfirma Gls Schipping. Het Bureau ligt echt in een klein straatje en het is pas met een toektoek dat ik het vind. Ik sla de waypoints op in mijn GPS en morgen komen we hier om alles te regelen. Vandaag is het immers zondag en is alles gesloten. We gaan op zoek naar een slaapplaats, maar vinden er niet echt een goeie, we parkeren dan maar langs een drukke weg, op een verbreed stuk. Het is warm en vochtig en het kost ons moeite om te slapen. Wat een ellendig klimaat!!

 

Inderdaad, slecht geslapen, we staan op en ik kruip in onze garage om de moto eruit te halen, maar deze weigert terug dienst.

Onze garage wil echt niet mee op deze reis. We nemen dan maar een toektoek, om de 7 km te rijden naar het verschepings kantoortje te overbruggen. Een vriendelijke meneer Lloyd ontvangt ons en legt ons gans de procedure uit, De wagen moet op vrijdag ingeklaart worden en vertrekt de zondag erop. We betalen de overscheping en maken alle papieren klaar. Greetje voelt zich niet lekker en ligt op de sofa naast het bureautje. In de nammidag is alles geregeld en rijden we richting Pondicherry, een frans dorpje hier op 130km ten Zuiden van Chennai. Op een 40 tal km verder stoppen we, want ons Greetje voelt zich slechter en slechter. Ze heeft waarschijnlijk een virus of zo, haar spieren doen overal pijn en ze heeft diaree in de hoogste graad!! Het is broeiend heet en we beslissen om een hotelletje te nemen. We stoppen aan een mooie stek en nemen een kamer. Dit 5 sterren hotel is de properste plaats die ik in India al gezien heb. Ik bekom in het zwembad en Greetje bekomt onder de airco van de kamer. Het klimaat heeft onze Greet geveld, het is ook heel zwaar, altijd boven de 40 graden en supervochtig. We blijven hier tot ze beter is. De truck staat hier achteraan op een grote parking en wij genieten van de mooie, en vooral koele, hotelkamer.

Pondicherry.

De volgende dag gaat het al een heel stuk beter met ons schatje, en na een kalm ontbijtje stappen we in onze truck en rijden richting Pondichello. De weg loopt langs de zee en is bijna verkeersvrij, wat een raar gevoel in India, een weg met weinig of geen verkeer! Na een uurtje of 2 staan we in dit verfranste dorpje. Volgens onze reisgids, is hier geen zak te zien, alleen wat goede restaurants. We nemen terug een hotel, want we zijn de hitte beu, en vanaf overmorgen zijn we toch steeds op hotel, dus op die 2 dagen komt het ook niet meer aan. We duiken onze gekoelde kamer in en komen pas tegen de avond buiten. We gaan naar een frans retaurantje in het centrum, en de reisgids had niet gelogen, buiten het eten kan je hier niets beleven. Naar het schijnt is , volgens de eigenaar van het restaurant, in Auroville hier wat verder wel wat te beleven, maar volgens de reisgids ook niet. We stoppen er morgen wel even op de terugweg.

Auroville.

We rijden door dicht bebost gebied en lage bomen tot het centrum van Auroville. Deze stad gesticht door een franse madam, is een demonstratief project voor alternative technologie en wetenschappelijk onderzoek. Het is ook een centrum voor zelfontdekking en meditatie. De trekpleister van deze nederzetting is een gouden bol, waar je kan in mediteren. Het is een speciale plaats met aparte mensen. We ontmoeten er enkele Spaanssprekende bewoners die een koffie shop uitbaten en oefenen nog even onze tweede taal. Daarna gaan we de bol bezoeken langs de buitenkant, want om erin te komen moet je een afspraak maken, dagen op voorhand. We doen dit samen met Samanta, een meisje uit UK die we er ook tegen het lijf gelopen hebben. Ze woont er samen met haar mama en baten er een strandbar uit. Samanta neemt me mee op haar Royal Enfield en ik moet toegeven ze kan ermee rijden. We tonen hun ook nog de camper voor we afscheid nemen en door rijden richting Chennai.

Deze stad waar we vanavond verblijven, is nog een eindje rijden, en het is dan ook laat in de avond als we bij het Sheraton hotel aankomen. We hebben dit hotel gekozen omdat onze schoonzoon ( door zijn werk in de Sheraton in Tenerife) ons een flinke korting kan bezorgen, en zo dit te dure hotel betaalbaar wordt. We worden er met open armen ontvangen en genieten van de grote luxe, die dit hotel te bieden heeft.

Eerste poging tot verscheping!!

Vandaag donderdag is het hier een feestdag en kunnen we niet naar de haven om de wagen af te leveren. Dit wordt ons jammer genoeg maar gemeld de avond ervoor. De volgende dag is onze laatste dag voor we naar Dubai vliegen en de man van de verschepingscompanie Lloyd, komt me maar om 11,30 oppikken. Dan is het richting haven en ondertussen nog een bende papieren regelen. Bij iedere stop verliezen we kostbare uren en we komen pas om 3 uur in de namiddag aan de havendok aan. Het is er aanschuiven en het wordt dan ook nog anderhalf uur later voor we werkelijk staan waar we eigelijk deze middag moesten geweest zijn. Maar in India gaat alles tergend langzaam en is er hopen corruptie gemoeit met het regelen van papieren. De inspecteur die de wagen moet komen onderzoeken, daagt maar niet op en om 18,30 komt het slechte nieuws, dat het vandaag niet meer in orde komt. En ook morgen niet, het is voor maandag!! Onze vlucht naar Dubai en alle hotel boekingen daar en in Maleisie moeten herboekt worden. Ik blijf ongelofelijk kalm, gezien de situatie en Lloyd durf Greetje bijna niet onder ogen komen, als we weer aankomen in ons hotel, met truck en al! Dus 3 dagen langer Chennai, en 3 dagen langer op hotel!! Gelukkig hebben we een leuke prijs voor de kamer, denken we!!

Tweede poging tot verschepen!!

Lloyd had me beloofd om me op te halen om 8,30 h en hij was er al om 9, 30 h, voor Indishe normen is dit een hele prestatie.

We rijden richting haven en na een uurtje zijn we er. Deze maal geen kat te bespeuren en na 15 minuten staan we reeds binnen.

De douane controle laat weten dat ze om 12, 30 komen inspecteren. We koelen de acterkant van de onze truck en bestellen een heerlijk Indisch gerecht. Om 14,30 eten we onze Indische levering. Samen met Lloyd en Jhon verorberen we het voedsel. De douane inspecteur is nog steeds niet geweest en na verscheidene malen bellen komt hij pas om 16, 30 h de wagen inspecteren.

De man valt achterover van onze camper en is zo danig onder de indruk dat de inspectie vlug over is. Hij neemt overal foto's van en geniet van ons Bose sound systeem. Ik moet voor hem speciaal wat muziek opzetten. Na 30 minuten staat hij weer buiten.

Dan denk ik dat we de wagen op de flatrack kunnen rijden, maar dat was even mis gerekend. Het duurt nog een ongelofelijke 3 uur voor we de toesteming krijgen om te laden. Dan duurt het nog een uurtje voor de flatrack op zijn palaats ligt en er een provisionele oprit gemaakt is om erop te kunnen rijden. Rond 10 00h s'avonds en in het stikdonker rij ik uiteindelijk de truck op de flatrack. Dan duurt het nog meer dan 2 uur voor ze de wagen met stalen kabels verzekerd hebben. Van een trage organisatie gesproken, India spant de kroon op gebied van ongeorganiseerde activiteiten en trage werkmethoden, nie normaal.

Om 1,30 h s'nachts kom ik uitgeput in mijn hotel aan, maar de truck is klaar om verscheept te worden. Het heeft wel 16 uur gekost om hem op zijn flatrack te krijgen, maar het is gelukt!!! Nu moet er nog een 20km met de container gereden worden naar de haven, als dat maar goed komt in dit chaotische verkeer.

Van India naar Dubai.

Vandaag dinsdag 1 juni vliegen we met Emirate air, naar Dubai. Daar willen we een weekje spenderen terwijl de camper verscheept wordt van India naar Maleisie. We genieten nog wat van het super de luxe hotel in Chennai ( India ) en rond 1600h nemen we de taxi naar de luchthaven. Deze aan vervanging toe zijnde terminal is onze laatste stop in India.

We zijn blij dat we verder mogen reizen en dat onze reis door India ten einde is.

Na 3,5 uur vlucht bereiken we Dubai. Als je van het ene uiterste naar het andere wil reizen, dan moet je van India naar Dubai reizen. Wat een cultuurshok!!

 

« prev top next »
top
Menu

Powered CMSimple | Template: ge-webdesign.de | Web support: website123.be | Login