Wijzijnweg.com

You are here:  Home > De reis > 2010 > Thailand 2
top
Page

Thailand 2

 
Thailand 2

Voor de foto's klik je      hier 

 


Van 23 November tot 5 December

 

Gereden kilometers : 1972km

 

Pataya.

 

We rijden Thailand weer binnen en gaan richting Pataya. Het is nog vroeg en we komen net voor het donker wordt aan in Pataya.

We stellen de truck op een parkeerplaats van een hotel, die blijkbaar leeg staat en proberen te vragen of we er mogen staan, maar als je geen Thai's spreekt verstaat hier meestal niemand je. Dus Bij overmacht wordt de aanvraag goedgekeurd.

We nemen een micro taxi ( omgebouwde Pick up) en voor 10 bat( 0,25euro) de man zijn we aan de kust zo 3 km verder.

Pataya heeft een bloeinde toerist industrie, vooral gebaseert op mannen die hier een Thaise madam willen oppikken. Maar het is niet storend aanwezig en je kan hier gerust met kinderen komen.

We genieten van de vele winkeltjes en choppingmalls, die je hier aantreft, laat in de avond rijden we voor 20 bat terug naar de camper en slapen heerlijk op die stukje lege parking.

 

De volgende 4 dagen spenderen we met rusten, niets doen en winkelen. Ook kijken we wat naar de bloeiende immo cektor en bezoeken enkele bouw projecten. Je kan hier voor een redelijke prijs mooie appartementen kopen in volle eigendom. We hadden ons Pataya slechter voorgesteld en zijn positief verbaast over dit zogezegde sodom en gomora.

Na 4 volle dagen is het wel geweest en rollen we onze matten op, we laten nog even de truck wassen, want hij is denk ik nog nooit zo vuil geweest. De vriendelijke man aan de was spa, zoals dit hier heet, helpt ook nog met het herstellen van onze elktrische trap. Hij werkt niet zoals voorheen, maar doet het wel weer.

We kleven een reclame stikkertje op de voorkant van onze truck om hem te bedanken. We rijden richting Bangkok, om vandaaruit naar de Flooting Market te rijden in Dummoen Saduak.

Van hieruit is dit zo een 200km en we raken terug net aan de Flooting Market voor de zonsondergang. Er zijn grote parkings voor de bussen voorzien en op een van deze parkeren we onze truck, Slaapwel.....

 

Flooting Market Dummoen Satuak.

 

Dit is zowat de grootste Flooting Market in Thailand en wel eens de moeite om te bezoeken. Tegen de morgen komen busladingen vol met toeristen naar deze plaats. De meeste komen uit Bangkok en gaan dezelfde nammidag terug.

We eten lekker ontbijt in de camper en gaan dan op pad. Voor een klein prijsje kan je een bootje huren en je vaart dan gans de markt af. Het is wel mooi om te zien hoe alle koopwaar aangeboden wordt op het water. We lopen nog wat rond in de nabijgelegen markt en Greetje kan het niet laten om nog wat spullen te kopen voor de kinderen. Onze valiesen krijgen we nu reeds niet meer toe en ze wil nog wat spullen bij, Hallo!!!

Ze koopt onder andere ook een groot houten paard ( veel te groot om mee te nemen) die ze al een paar keer willen kopen heeft. We slaan alles op in de truck die langzamerhand begint vol te geraken en rijden verder richting Zuiden.

 

Phuket.

 

Ons reis doel en bijna laatste bestemming voor we Thailand verlaten is Phuket. Vandaag geraken we er niet meer, maar we rijden een flink stuk en komen tot op 350 km van Phuket als we de wagen parkeren om de nacht door te brengen.

De volgende dag rijden we dit laatste stuk, maar de weg is niet echt super en het is dan ook pas tegen de avond dat we in Phuket aankomen. We rijden naar Paton Beach, het enigge wat we hier kennen en vinden niet echt een goed plekje om de truck te parkeren. Maar omdat het reeds donker is stellen we hem gewoon langs de straat echt op 20 meter van het strand, niet een ideale plek om te overnachten, maar morgen zien we wel.

We lopen in Paton Beach even rond en gaan dan slapen, het was een vermoeiende dag en we zijn moe...

 

Phuket town.

 

Na een lekker ontbijt rijden we met de camper op zoek naar een geschikte plek om een paar dag te verblijven en de moto uit te halen. We vinden niet echt ons gedacht, maar parkeren op een braakliggend terien even buiten de stad. We halen onze tweewieler uit zijn stal en rijden de rest van de dag rond en genieten van het mooie bewolkte weer. Voor ons stoort het niet dat er geen zon is, dan is het minder warm en thuis hebben we meer dan zon genoeg...

Bij het parkeren ( op het plein) in Paton Beach komt er een fliksken en legt een ketting aan mijn moto, ik zie het allemaal gebeuren vanuit de cafetaria. Ik vraag aan de man wat ik moet doen en hij wil me eert zelfs niet antwoorden. Later besef ik dat hij geen bal Engels kan en dat de reden is. Ik krijg een boete en moet die eerst gaan betalen in het politie bureau en dan pas komt de moto los, wat een kut flik! Ik probeer de man nog tot inkeer te brengen, maar er is geen praten aan.

Na een taxi van 200 bat ( 5€) en een boete van 500 bat (12,5€)

sta ik weer aan mijn bromerken en kan de ketting eraf, ik baal als een stekker, om het op zijn Holland te zeggen.

Voor de rest van de dag rijden we het schiereiland plat met de moto en zien mooie plekjes,.We zijn niet echt weg van deze plek, maar er zijn wel mooie stukken. Na een drukke dag gaan we met een pijn gat slapen op ons braak terein.

 

Tegen de ochtend staat de eigenar van het stuk grond aan de camper en anders dan in andere landen ( India) laat hij ons vriendelijk weten dat we hier zo lang mogen staan als we willen.

Wat een vriendelijke mensen zijn die Thai's. We zeggen dat we nog 1 dag blijven, omdat we morgen naar dePhi Phi eilanden gaan en de boot vertrekt hier op nog geen kilometer vandaan.

 

Phi Phi eilanden.

 

We rijden naarde haven hier heel dicht bij en stappen op een snelle speed boot, om naar Phi Phi te gaan. Het weer valt tegen, niet allen is het bewolkt, maar het regend ook nog eens.

Het is meer dan 6 weken geleden dat we nog regen gehad hebben. Gelukkig is de temperatuur nog meer dan hoog genoeg, en de regen een warme afkoeling.

De speed boot, waar we met een man of 40 opzitten ( ook vervelende Russen) heeft 5 Honda buitenboord motoren van 225 Pk. Ik moet je dus niet vertellen dat de boel vooruit ging. Wat een power. Onze ervaren schipper stuurt de boot met hoge snelheid over de niet al te kalme zee. Soms springen we even kort uit het water, om dan met een grote plons terug vooruit te schieten. De man weet waar hij mee bezig is en na een 45 minuten staan we op Phi Phi.

Mooi, maar te veel toeristen, de plek is letterlijk afgeladen met eiland bezoekers, en zoeken naar een rustig plekje is er niet bij.

Geen probleem, wij vinden het niet zo erg het is maar voor even.

Na de lunch gaan we snorkelen en ze hebebn gewaarschuwd voor zee egels. Die grote zwarte bollen met lange stekels.

Ik kijk wel uit dacht ik, maar bij het opstappen van de boot voelde ik een stekende pijn in de linkervoet en patat het was zover!! Er zaten wel 10 stekels in mijn poot, en pikken nie normaal!! Een ervaren Phi Phi er helpte me met citroenzuur om de boel te ontsmetten, en vertelde me dat de stelkels er na 2 weken vanzelfs uit komen, bedankt manneken, moet ik daar 2 weken mee rond lopen, Hallo!!

Maar na een uurtje verzachte de pijn en de volgende dag voelde ik niet meer, allen de stekels zaten er nog, we zullen eens zien binnen 2 weken. Tegen de late namidag kwamen we terug aan de truck en reden we naar Karon Beach, waar we een mooi plekje gespot hadden aan de zee. In feitte hadden we de way Point's van Paul en Marita ( een ander reizend stel) gekregen maar die gewoon vergeten. Toch bedankt!

Het was een verkeerde beslissing om op deze tijd van Phuket town, naar karon Beach te rijden, veel te druk. We reden op deze 25 km bijna 2 uur en konden net voor het donker de truck parkeren. Wel een knappe plek, het zeewater loopt bijna in de camper binnen.

 

Karon Beach.

 

Overal zie je nog herinneringen aan deTsunami van 6 jaar geleden. Er staan borden met Tsunami gebied aangegeven en dan ook de onsnapping route op een volgend bord.

Greetje heeft de ganse nacht wakker gelegen, omdat ze dacht dat de storm die er heerste, wel eens kon uitdraaien op een Tsunamie en dan stonden we hier wel heel verkeerd.

De truck bewoog van de ene kant naar de andere en de branding maakte een oorverdovend lawaai. Mijn madam was er niet gerust op en liet me weten dat we morgen op een andere plaats zouden overnachten, hoeps daar gaat mijn mooi zicht!!

Tegen de ochtend was er geen Tsunamie geweest en stond alles er nog. We sprongen op de tweewieler en reden tot ons gat niet meer te harden was. Tegen de avond was de wind wat zachter aan het waaien en kon ik greetje overtuigen om nog een nachte hier te slapen, morgen zijn we toch weg, dus!!

 

Krabi.

 

Greetje heeft goed geslapen, en weer geen Tsunamie dus alles ok.

Na het ontbijt in Paton Beach (even vlug de bike op) maken we de truck rijdensklaar en we zijn ermee weg.

We gaan vandaag naar Krabi, een 130 km hier vandaan. We vertrekken pas tegen 1300h, maar dat is geen probleem, onze truck is een snelle jongen. Tegen dat de zon ermee ophoud zijn we in Krabi reeds aan het rondlopen.

We lopen ons hier werkelijk de zolen vanonder onze schoenen en kruipen dan ook doodmoe in onze truck.

Morgen zien we wel, of we hier nog wat blijven.

 

Trang.

 

We beginnen terug aan onze ochtend wanderling van wel 2 kilometer voor we aan het ontbijt zitten in een barretje dat we gisteren gespot hebben. Greetje wil hier nog wat schoppen en dan tegen de middag verder rijden.

Onze Visa is maar 2 dagen meer geldig en uiterlijk op maandag 6 december moeten we Thailand uitrijden, of we krijgen een boete van 75€ .

Ik wil nog naar de Emerald Cave's in Trang en dan op naar Maleisie. Dus rijden we richting Trang.

Terug een 130km van Krabi, alles ligt hier op 130km van elkaar, Ha ha.. Bij aankomst in Trang gaan we op zoek naar de cave's en wat blijkt nu je moet er een boot voor nemen en ze doen allen dag trips, met bezoek aan 3 eilanden. Moest het geen pijpenstelen regenen, we zouden er nog over na denken, maar nu is de beslissing vlug genomen en laten we de Cave's voor een volgende bezoek aan Thailand, zo hebben we dirrect ook een reden om terug te komen, lap...

We rijden richting Maleisische grens en je gelooft het niet zo een 130 km van Trang. Op een kilometer of 20 voor de grens stoppen we aan een benzinne station en gooien onze laatste Bat's in de tank, 1236 Bat om persies te zijn.

We hebben onze tank bijna leeg gereden, omdat de diesel in het buurland Maleisie, maar de helft kost dan in Thailand.

We vragen aan de pomp eigenaar, of we hier moegen overnachten en dat mag na enig aandringen. Later beseffen we waarom, het station gaat dicht en alles wordt hermetisch afgesloten, dus we staan hier zeer rustig, en veillig sta je overal in Thailand.

 

Grens Maleisie...

 

De volgende dag na het ontbijt rijden we de laatste 20 km die ons in Thailand resten en komen we aan bij de grens.

Het zit hier wat raar in elkaar, je hebt eerst persies de grens, maar het blijkt dan een check post te zijn, waar je gewoon mag doorrijden en dan pas 2 km verder is de Thaise kant van de grens. We zijn het ritueel reeds meer dan gewoon, eerst imigratie onze passen en dan de carnet afstempelen. Meestal weten we beter welke stempel en waar hij moet dan de duane beambte zelf. Maar ze zijn hier terug zeer behulpzaam en vriendelijk, zoals we in Thailand gewoon zijn. De Maleisishe kant verloop ook vlot en na een uurtje hebben we van munt en land veranderd.


« prev top next »
top
Menu

Powered CMSimple | Template: ge-webdesign.de | Web support: website123.be | Login