Wijzijnweg.com

You are here:  Home > De reis > 2010 > Overzcht India
top
Page

Overzcht India

 

Van 8 april tot 25 april Noorden:            Voor de Foto's klik     hier

Van 1 mei tot 1 juni. Zuiden:                     Voor de foto's klik     hier 

gereden kilometers 9045km

We kwamen India binnen via de Wagha Border, vanuit Pakistan. De route die we vervolgens reden was: Amritsar,Jaiselmer,Jodhpur,Udaipur,Jaipur,Agra,Kajurago,Varanasi, NEPAL, Kalcuta,Hyderabad,Mumbay,Goa,Banjelore,Chennai,Pondichery,Auroville, Chennai.

Vanuit Chennai verscheepten we dan naar Maleisie, Port klang.

Vele mensen hebben als comentaar dat we heel snel gereden hebben, en dat is ook zo, maar we hebben niet het idee dat we iets gemist hebben.

De snelheid van onze trip door India was ook wel, door het veel te warme klimaat, we hebben constant boven de 40 graden vertoeft en zelfs tot 47 graden in de schaduw. Niet alleen de warmte was een versneller, maar ook het verkeer is niet echt bevordelijk om lang in India te verblijven. Tenzij je op dezelfde plek blijft en dat hebben wij dus niet echt gedaan.

De 9000 km die we afgelegd hebben zijn niet bepaald over rozen gegaan, veel stress en veel kleine schade aan de wagen. Al bij al zijn we blij dat we er zonder grote kleerscheuren door geraakt zijn.

Op de ambasade in Brussel, waar we onze visa aanvraagden, hing een grote poster, met als opschrift, Incredible India!!!

Dit is niet gelogen: Incredible durty ( vuil ),Incredible trafic ( verkeer) incredible retart ( achterlijk )contry.

Pas op!!! We zijn blij dat we geweest zijn en zouden het zo overdoen, moesten we nog niet geweest zijn. Maar nu we het gezien hebben, is het niet voor herhaling vatbaar, zeker niet rijdende!!

Buiten het feit dat dit echt geen land is waar we graag vertoeven, hebben we ook fantastishe zaken meegemaakt. En zijn we overtuigd dat je zoiets alleen in India, of toch zeker in het Oosten kan meemaken.

De mensen zijn heel vriendelijk, en steeds bereid je te helpen. We werden vele malen als konningen ontvangen en geheel belangeloos werden we geholpen. Als we technische problemen hadden met de truck, werden we geholpen en mochten we bijna nooit betalen, en dit meer dan een keer!!

De Indishe bevolking is heel gastvrij en allen hebben ze een smile klaar, om je dag op te beuren. Dit is natuurlijk handig, want mijn dagen in India werden regelmatig verpest door dezelfde Indishe bevolking of hun rijgedrag in het verkeer!!

Ook erger ik me gewoon blauw aan de manier waarop ze naar dingen kijken, een Indier kijkt met zijn handen, nergens kan hij afblijven en alles moet hij vastpakken.

Wat we ook heel storend vonden, was de onuitputtelijke opeenstappeling van afval!!

Overal waar je kijkt of loopt is er afval, en die verbranden ze dan gewoon waar het ligt. Elk proper stukje grond in India is omheind, en als je de vuilbak wil wegwerpen dan is het gewoon over de omheining, punt, zo simpel is het!!

Pas op !!! We hebben ook genoten, van bepaalde streken en mensen.

We vergeten nooit meer de man die onze wagen alleen gratis wilde wassen, de Man garage, die meer dan een dag aan de auto sleutelde en ons niets wou rekenen, de garage in Bangalore, waar we na een dag sleutelen, met 3 mensen, moesten bij de eigenaar gaan eten als betaling, de man die ons kosteloos naar het intenetcafe bracht en uren wachten om ons terug te brengen, de vele honderden mensen die steeds met hun glimlach een onuitputtelijke bron van vreugde vormden,

De mensen zijn warm en gastvrij, iets dat we in Europa, niet meer kennen.

Wat we ook nooit meer vergeten, is het knettergeke verkeer in dit chaotische land.

Gelukkig hebben we een grote truck en een zware luchthoorn, want zonder luchthoorn kan je hier niet rijden. Het verkeer is onbeschrijfelijk, maar ik zal proberen.

De weg is van iedereen, dus als de doorsnee Indier een stuk weg inneemd dan mag je op je kop staan en 7 keer rond draaien hij blijft gewoon waar hij op dat momment is!! heel frustrerend, en super gevaarlijk!!

Spookrijden is hier helemaal toegelaten en Nationaal aanvaard, dus even wennnen!

Zelfs op een betalende autoweg met 4 of 6 vakken tref je regelmatig tegenliggers op jouw vak aan. Ze vinden dit normaal en worden zelf lastig als jij niet uit de weg gaat!! Meestal rijden ze helemaal rechts , dus op het snelle vak.

De meeste autobestuurders hebben hun 2 spiegels steeds ingeklapt, en het past volledig in de Indische wegcode. Wat achter mij gebeurd, intereseerd me niet, ik kijk alleen voor me, als ik niet aan het bellen ben of aan het slapen!!

Vele Indiers die we confronteerden met de Indische rijstijl, hadden hopen uitleg klaar, en dit ging van, de wegen zijn te smal tot, we willen allemaal vlug thuis zijn, er is te veel verkeer, en nog zo wat zever. De enige en corecte uitleg is:

We zijn de grootste, stomste, achterlijkste,egoistise bestuurders in de wereld!!

Op de 9000km die we reden zagen we dan ook heel vele ongelukken, op de meest onmogelijke plaatsen en manieren, met soms dodelijke afloop.

Ik kan nog uren doorgaan met voorbeelden te geven van de chaotische verkeers situaties die we meegemaakt hebben, maar ga het hierbij laten.

Als je een uitgebriede samenvatting wil van het verkeer in India, kan je die op de site van Casper , (een andere overlander) vinden.

Intresse: klik hier.

Sommige keren hoor je zeggen India. You love it or you hate it.

Wel wij haten het niet, maar we houden er ook niet van.

Voor ons was het een boeiende en speciale reis, maar India zal nooit onze favoriete bestemming worden. Natuurlijk willen we niemand weghouden van dit Incredeble India, en durven we gerust stellen, als je de werled wil zien moet je zeker ook naar India, maar ga dan met de vlieger!!

 

groetjes

patrick en greet

//

Hiërarchie en weggedrag in India

Geschreven door caspertje...

De weg is openbaar en dus van iedereen.

Dat is de Indiase gedachtegang. Dat betekent dat eigenlijk niemand voorrang heeft op een ander en dat iemand die midden op de weg staat te praten met een buurman, even veel recht heeft op die weg als een aanstormende vrachtwagen of bus. Dat brengt rare situaties met zich mee. Toch is er wel een bepaalde hiërarchie op de weg hier. De grootste sterkste en meest lawaai makende heeft of krijgt meestal voorrang. Toch is dat niet altijd zo, het is helaas niet zo simpel. Een koe bijvoorbeeld heeft weer voorrang boven iedereen en als je als vrachtwagenchauffeur iemand aanrijdt heb je grote kans gelyncht te worden. Het zit dus wat gecompliceerder in elkaar, hier dus maar mijn visie van de hiërarchie op de Indiase weg en het gedrag van de betreffende weg gebruiker:

Naast weggebruikers heb je een hele boel obstakels op de weg liggen. Hopen met zand of stenen als men wat aan het bouwen is, geparkeerde of defecte auto’s, bomen (als ze heilig zijn mag je ze niet kappen dus laat je ze midden op de weg staan), rotsen die te groot zijn om te verwijderen etc etc. Toeteren helpt niet dus, dat snap je wel neem ik aan. Ook hangen er veel bomen over de weg, of zijn ze zo vergroeid dat ze net wel, of net niet hoog genoeg over de weg hangen. Meestal gaat dat goed maar ja…..

Insecten, kleine beestje zoals slangen of muizen.

Pech, die staan helemaal onderaan de ladder en worden door iedereen gewoon dood gereden.

Honden en katten.

Pech, worden ook gewoon doodgereden, alhoewel er af en toe wel eens een weggebruiker toetert of belt om die beesten te waarschuwen, maar dit is waarschijnlijk omdat ze hun auto niet vies willen hebben. Overigens is wel frappant dat ook de honden, net als de India’er zelf heel verbaasd reageert als er een auto toetert terwijl hij/zij midden op de weg loopt. Zo van… hé, een auto, dat is raar. Meeste honden e.d. houden wel degelijk rekening met het verkeer, en zullen netjes opzij gaan als er iets aankomt. Het alternatief is plat gereden te worden, dus de evolutie zorgt dat de slimste in dit geval overleven. Doodgereden honden of andere beesten worden niet weggehaald. De raven eten het beest leeg, de huid en botten blijven liggen rotten en stinken. Een onverdraaglijke stank komt er van af maar zelfs als het beest midden in een dorp is gecrepeerd word het niet geruimd, men zit liever in de stank.

Geiten en schapen.

Dit zijn kleine beesten en over het algemeen redelijk schuw. Een flinke loei op de claxon doet meestal de weg wel vrij maken, je moet natuurlijk wel vaart minderen voor het geval dat.

Buffels

Ossen en buffels zijn geen koeien en dus ook niet heilig. Vooral buffels (of buffelo's, ik weet niet wat de goede uitspraak is eigenlijk) worden gebruikt om op het land te werken, de kar te trekken of gewoon als melkvee. Dat betekend dat die laatste ‘uit’ gelaten moeten worden. Die gaan in de ochtend naar plekken waar gras of zo te eten is, en lopen dan het liefst over de weg. Hard claxonneren heeft soms nut, een buffel zal ook wel aan de kant gaan. Ze doen dit echter langzaam, zodat je toch vol op de rem moet en tegen de tijd dat ze van de weg af zijn kan je er door. Buffels zijn wel voorspelbaar gelukkig, bewegen ook enorm traag dus zullen niet snel onder je auto schieten. Bij grote kuddes duurt het lang voor je er voorbij bent want je moet ze vaak allemaal aan de kant ‘duwen’. Het vage is altijd dat als je voorbij bent, ze allemaal weer op de weg gaan lopen, en er dus bij de volgende auto weer af moeten. Buffels kosten er veel tijd.

Olifanten.

Je ziet ze niet vaak meer, maar komt ze vast nog wel eens tegen. Ja, duidelijk lijkt me, toeteren helpt niet, wrijven ook niet....

Verkeer dat tegen de richting in rijdt

Dat kom je erg veel tegen in India en is super gevaarlijk. Er gebeuren hierdoor ook erg veel ongelukken. Je kan er weinig aan doen, alleen maar dit altijd verwachten en je ogen geen seconde van de weg afhouden.

Voetgangers.

Lopen op de weg zonder acht te nemen op eventueel ander verkeer. Voetgangers lopen hier ook altijd met de rug naar he verkeer toe, en niet zoals in westerse wereld met het gezicht naar het verkeer om aankomend gevaar te kunnen zien aankomen. Men gaat er vanuit dat als je het verkeer niet aan ziet komen, ze ook wel rekening met je houden, een soort struisvogel politiek die niet altijd even goed werkt. Auto’s en vooral vrachtauto’s zullen dan ook constant moeten toeteren om te zeggen ’pas op, ik kom er aan, ga van de weg af’. Vrachtauto’s en bussen claxonneren letterlijk mensen de weg af.

Mensen zullen overigens op een drukke straat ook gewoon midden op straat staan praten en vinden het dan raar als er een auto aan komt. Ook bij aankomst van een aanstormende bus of vrachtwagen (waarvan men weet dat die echt wel doorrijden) maakt men geen haast om de straat af te komen of opzij te gaan, de weg is immers van iedereen.

Handkarren.

Er zijn erg veel venters in India, die verkopen van alles via hun handkar. Met deze kar lopen ze rond van huis naar huis, wijk naar wijk of dorp naar dorp. Je ziet handkarren met daarop groente (de groenteboer dus), handkarren met eten en kleine kooktoestellen voor bijvoorbeeld samosa’s of gewoon de bekende Indiase Chai (zoete melkthee), maar ook hand karren met Bel-puri of andere rare Indiase etenswaren, je ziet snuisterijen karren met dingen zoals lintjes, spiegeltjes, thee-zeefjes, je ziet hand-vracht karren, met zakken meel of rijst, etc.

Je snapt dat als een handkar eenmaal handel aan het doen is, liefst midden op de weg natuurlijk, ze niet aan de kant zullen gaan voor je. Dus wachten tot je kan passeren en dan even de volle laag geven met mijn claxon om toch een beetje gram te halen.

Als handkarren lopen, hebben ze dus best wat kilo’s te duwen en de duwer zal dan ook niet gauw aan de kant van de weg gaan staan om je door te laten. Je moet dan wel heel veel lawaai kunnen produceren om indruk te maken.

Fietsers.

Zelfde laken en pak als voetgangers, hebben geen notie van ander verkeer en zullen als je niet waarschuwt gewoon recht voor je bumper slingeren. Zullen op een drukke straat ook gewoon twee of drie naast elkaar gaan fietsen. Remmen werken meestal niet en verlichting heb ik nog nooit gezien op een fiets.

Fietsers met achterop een vlaggetje.

Dit zijn bedevaartgangers die vaak al honderden kilometers onderweg zijn. Ze fietsen meestal wel goed, maar geven hun leven in de handen van God en fietsen dus op de weg en stoïcijns gewoon door zonder aan de kant te gaan. Gaan echt niet opzij. Ditzelfde geld overigens voor lopende bedevaartgangers, vaak Sadu's, te herkennen aan hun kleding en lange haar. Toeteren helpt dus net, maar gewoon passeren waar mogelijk.

Ossenwagens

Worden meestal gebruikt om goederen van het land naar de markt te brengen. Rijden met een vaartje van 3-4 km per uur, en sjokken voorspelbaar voort. Gewoon inhalen als je kan. Zullen niet snel aan de kant gaan, zijn er te traag voor.

Ezelskarren en paarden wagens

Idem aan de ossenwagen maar zijn wat sneller. Zullen, als je maar hard genoeg claxonneert wel aan de kant gaan. Vervoeren vaak mensen of minder zware vracht. Te veel geluid maken kan de ezel of het paard zenuwachtig maken met alle onprettige gevolgen van dien.

Riksja

Dit zijn meestal fietsers met een bakkie voor personen of een platform voor goederen erachter gefabriceerd. Je ziet ze in alle soorten en maten, elke streek heeft zo zijn eigen model.

Vooral de zwaar beladen goederen riksja zullen niet voor je aan de kant gaan en je moet maar remmen en wachten tot je er voorbij kan. Op zich wel begrijpelijk, zeker omdat de lading die ze soms vervoeren belachelijk zwaar of groot is.

De personen-riksja, meestal alleen te vinden in grote dorpen en in steden, parkeert midden op de weg, het krijgen van een ritje is veel belangrijker dan al het andere verkeer.

Auto Riksja.

Dit zijn van die driewielige lucht en geluid vervuilers die op een grote weg het verkeer danig kunnen ophouden. Dit omdat hun maximum snelheid niet zo hoog is maar ze wel van de gewone autobaan gebruik maken. Daarbij zijn het taxi’s, en die kunnen dus overal plots stoppen, afslaan of vage manoeuvres uithalen als ze een klant zien lopen of een klant in de auto-riksja ze maant te stoppen. Omdat het redelijk kleine en zeer manoeuvreerbare dingetjes zijn schieten ze overal tussen door en daar schuilt het gevaar. Ze gaan meestal wel aan de kant als je ze flink van jetje geeft met de claxon maar ze hebben de gewoonte om met een vaartje van 10-15 km aan de zijkant van de weg te gaan rijden op zoek naar ‘prooi’

Bromfietsers/motoren

Zijn waarschijnlijk de gevaarlijkste weg gebruikers en zeer kwetsbaar. Lappen alle wetten aan hun laars, halen in als het niet kan, zullen rustig ineens vol op de rem gaan staan of afslaan zonder voor te sorteren, richting aan te geven of andere waarschuwing te geven. Als ze je inhalen zijn ze erg moeilijk in de spiegels te zien.

Zullen ook zonder moeite midden op de weg rijden met een vaartje van 15 km per uur. Net als auto’s geven bromfietsers/motoren als ze gaan inhalen geen gas maar gaan super langzaam aan je voorbij. Benzine is duur. Als je een grote auto rijd zoals ik heb ik er verder niet zo last van, ze moeten maar voor mij uitkijken. Toch heb ik ook al een paar keer zo’n gast over het hoofd gezien en bijna geschept.

Kleine klote autootjes.

Door mij ook wel vlooien genoemd. In India is de trutten-schudder enorm populair. Een op de Suzuki Alto gebaseerde Tata rijdt hier bijzonder veel rond. De meeste vol met deuken en schrammen, spiegels ingeklapt (is toch maar irritant die uitstekende dingen) en bestuurd door de meest idiote automobilisten ter wereld. Rijbewijs koop je hier gewoon en dat is dan ook wel te merken. Geheel onvoorspelbaar wat een dergelijk auto gaat doen. Vol remmen, ineens de weg op zonder op aankomend verkeer te letten, alles doen zonder richting aan te geven ook niet met de hand, enfin, het zijn onvoorspelbare bestuurders. Zit, als ze achter je rijden, constant op de claxon te drukken, ook al kunnen ze niet inhalen. Zullen ook vrijwel altijd inhalen als het niet kan, doen dat dan ook super langzaam, duurt wel een minuut voor ze voorbij zijn. Komt er tegemoet komend verkeer ondertussen, wordt ik geacht te remmen zodat zij kunnen passeren. Denken dat ze super goede rijders zijn, en dat is het gevaarlijke.

Jeeps en jeep taxi’s

De meeste jeeps in dit land zijn taxi’s of huurauto’s met chauffeur. Als bijvoorbeeld een familie uit Delhi het weekend in de koele bergen van Manali door wil brengen huren ze een jeep met chauffeur. Vol proppen die auto, en die chauffeur moet het verder dan maar regelen. Hoe maakt niet uit, als de familie er maar snel komt en aan het eind van het weekend weer snel terug (500 km). De passagiers zijn bezig met een van twee zaken : of slapen of kotsen uit het raam.

Voor die jeep rijder is het hoofdzaak zo snel mogelijk op plaats van bestemming te komen. Dat betekent dat ze niet achter vrachtwagens willen rijden in de bergen, dus in gaan halen zonder dat er zicht is, luid claxonneren naar alles wat beweegt (en niet beweegt) , voordringen bij spoorweg overgangen (zie hiervoor verhalen elders), je gigantisch snijden (een favo Indiase bezigheid) en verder alles doen wat God in de Nederlandse verkeerswet verboden heeft maar hier heel normaal is.

Zijn meestal niet verzekerd en mochten ze averij veroorzaken dan rijden ze ook meestal gewoon door. Voor deze rijders moet je enorm uitkijken.

Vrachtwagens.

Tja, vrachtwagens zijn een verhaal apart. De vrachtwagen in India is altijd van het merk Tata. Geen stuurbekrachtiging of luchtstoelen. Nee, houten bankjes en een stuur met een doorsnee van 2 meter of zo. In de cabine zitten meestal minimaal 3 man, twee bestuurders en een hulpje (dat hulpje is ook vaak gewoon nog een kind). Meestal zijn de ramen beplakt met allerlei godsdienstige stickers en versieringen, vaak zo erg dat het zicht door de ramen zo beperkt is dat ik me er over verwonder dat ze überhaupt nog wat zien.

Zo rijden die vrachtwagens hele dagen van noord naar zuid, oost naar west en of andersom. De auto stopt meestal niet, behalve om te eten en tanken, verder rijd ie 24 uur per dag door. Als de ene chauffeur slaapt rijdt de ander. Als ze moe zijn eten ze beetle noten, een soort drug dat helpt bij het wakker blijven. Aan de vele ongelukken die je hier onderweg tegen komt kun je zien dat dat niet altijd lukt.

De vrachtwagen chauffeur vind dat ie het alleen recht op de weg heeft. Hij zal dus gewoon gaan inhalen terwijl jij als tegenligger dan maar aan de kant moet gaan staan. Hij zal nooit op zijn weghelft rijden maar altijd met zijn wielen over de middenstreep, hij zal iedereen van de weg proberen te claxonneren en hij zal roekeloos rijden. Daarentegen in de bergen zijn ze logge langzame diesel-walm spuitende monsters die met een vaartje van 10km p/u de berg op strompelen.

Vrachtwagens zijn vaak zo overladen dat ze een evenwicht probleem hebben. Als een weg te smal voor twee auto’s is zal de vrachtwagen chauffeur vaak niet aan de kant gaan als ze je tegemoet komen omdat dit betekent dat ie met een kant over gaat hellen en het gevaar erg groot is dat ie dan omkiept. Heb dit ontelbare keren gezien. Dit overladen betekent dat ze erg vaak stuk gaan en je erg veel stilstaande vrachtwagens midden (maar dan ook echt midden) op de weg ziet staan. Er wordt dan een monteur gezocht die ter plekke de auto gaat maken.

De vrachtwagen chauffeur wordt gezien als het laagste van het laagste, leeft in zijn eigen wereldje, ze hebben zo hun eigen restaurantjes (Dhaba’s) en zijn verder, als ze niet in de auto zitten, altijd sympathiek.

Bussen.

Buschauffeurs zijn de meest roekeloze rijders op de weg, erger nog dan vrachtwagens. Vooral streekbussen van de overheid, ter herkennen aan de vele deuken, zijn echte wegpiraten. Dit omdat de bus niet van hen is, maar ze worden wel betaald om zo snel mogelijk van punt a naar b te gaan.

Daarbij, hoe eerder ze op bestemming zijn, hoe meer pauze ze hebben voor ze weer weg moeten. Dat betekent (onverwachts) midden op de weg stoppen om passagiers te laden lossen, hard rijden, roekeloos rijden, niet willen stoppen of rekening willen houden met ander verkeer. Een deukje meer of minder is niet boeiend. Stoppen als ze een deuk gereden hebben is taboe.

Ongelukken met bussen zijn schering en inslag. Elke dag lees je wel in de krant over een bus die in een ravijn is gestort of frontaal tegen een vrachtwagen is gebotst.

Als een bus je wilt inhalen, geef hem de kans, je kan hem beter voor je hebben dan achter je. Ga er niet te dicht op rijden, ze stoppen onberekenbaar en remlichten zijn uiteraard een westers geintje, hier hebben ze daar geen nut voor.

Wagens met zwaailichten.

Kleine autootjes met zwaailichten voelen zich, net als andere weggebruikers, de koning van de weg. Er zit meestal een ambtenaartje of een politie agentje in en als ze hun zwaailicht aan hebben (en dat kan elke kleur zijn) dan verwachten ze dat je aan de kant gaat. Hebben, zover ik weet geen power omdat dit te bewerkstelligen en als je het niet doet worden ze alleen maar boos. Daarom zie je tegenwoordig vaak dat deze machtswellustelingen voorafgegaan worden door een jeepje waarin een paar agentjes met machinepistolen zitten die dan iedereen woest aan de kant gebaren.

Is leuk om ze te pesten. Verder kan je beter aan de kant gaan, dan zijn ze des te sneller weer weg.

Koeien.

Dit zijn in India natuurlijk de echte bazen der weg. Lopen nog steeds overal los rond en geen hond, dier of mens die er een hand naar uitsteekt. Hebben de gewoonte bij warmte om midden op de weg in een schaduw plekje te gaan liggen herkauwen. De wind van de auto’s brengt denk ik enige verkoeling. Claxonneren mag, en op den duur zal een koe dan wel op zij gaan. Dit als de koe staat, want als ie ligt heb je pech. Vandaar dat het meeste verkeer gewoon om ze heen rijd.

Een koe slaan is ten strengste verboden, en een koe weg duwen kan je een flinke kopstoot opleveren. Een koe dood rijden kan je een fikse gevangenisstraf opleveren.

In de grote steden kunnen koeien echte bedelaars zijn en voor een restaurant blijven staan tot ze een chapati (pannenkoekje) of iets anders krijgen. Voor de eigenaar is dat dan weer goed voor zijn karma, dat de koe dan de boel blokkeert, ach… hij gaat vanzelf wel weg. En een grote koeieflast voor de deur….? Dat brengt geluk.

Dit alles zo verteld te hebben rest me nog een paar opmerkingen.

- Mocht je een ongeluk maken, zeker als er sprake is van gewonden, rijd onmiddellijk zo hard en ver mogelijk door. Doe je dit niet, heb je grote kans gelyncht te worden, ook al heb je geen enkele schuld. Ik heb verhalen gehoord van een Duitser. Er reed een fietser tegen zijn auto op (dus niet andersom) en hij stopte om te kijken hoe het was met de man. Hij is geslagen, geschopt en gestenigd, heeft het gelukkig wel overleefd.

- Veel automobilisten in India gaan achter je rijden en blijven continu op de claxon drukken. Dit vaak terwijl ze of niet in kunnen halen of het niet kunnen, maar blijkbaar vinden ze het gewoon leuk. Ik vind het bijzonder irritant.

- De Indiase chauffeur van welk soort voertuig dan ook heeft absoluut geen verkeersinzicht, en dat maakt het zo gevaarlijk.

- Kom je een brug tegen, minder dan vaart want 9 van de tien keer is de aansluiting tussen brug en weg zo slecht dat er een enorme hobbel in de weg zit.

- Verkeersborden staan vaak NA de kruising ipv er voor. De logica hier van ontgaat me, maar houd er wel rekening mee!!

Overgenomen van de website van Casper Jansen (

www.ctjansen.nl) met zijn toestemming,

 

 

 

« prev top next »
top
Menu

Powered CMSimple | Template: ge-webdesign.de | Web support: website123.be | Login